بررسی تاثیر آموزش خط تحریری بر بهبود خطای نوشتاری در دانش آموزان مقطع ابتدایی

نوشتن یکی از مهارت های پایه ای و حیاتی در فرآیند یادگیری دانش آموزان است و کیفیت خط نوشتاری تاثیر مستقیم بر فهم، نگارش و ارتباطات تحصیلی آنان دارد. یکی از مشکلات شایع در میان دانش آموزان مقطع ابتدایی، وجود خطاهای نوشتاری و خوانایی پایین متون است که می تواند باعث کاهش اعتماد به نفس، ضعف در یادگیری و کاهش عملکرد تحصیلی شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش خط تحریری بر بهبود خطاهای نوشتاری دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شد. روش تحقیق، شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان کلاس های سوم و چهارم ابتدایی مدارس شهر [نام شهر] بود که نمونه ای به تعداد ۳۰ نفر به صورت تصادفی انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل آزمون نوشتاری استاندارد و فهرست خطاهای نوشتاری (اعم از املایی، دستوری و ساختاری) بود. گروه آزمایش طی ۱۲ جلسه آموزشی منظم تحت آموزش خط تحریری قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل برنامه آموزشی معمول مدرسه را دنبال می کرد. داده ها با استفاده از شاخص های آماری توصیفی و آزمون تحلیل کوواریانس (ANCOVA) تحلیل شد. نتایج نشان داد که آموزش خط تحریری منجر به کاهش معنادار تعداد خطاهای نوشتاری، افزایش خوانایی و نظم نوشتاری و بهبود مهارت های املایی و دستوری دانش آموزان گروه آزمایش شد. همچنین، یافته ها نشان می دهد که تاثیر آموزش خط تحریری بر کاهش خطاهای نوشتاری نسبت به گروه کنترل قابل توجه است. این پژوهش اهمیت آموزش خط تحریری به عنوان یک روش موثر برای ارتقای مهارت های نوشتاری در دانش آموزان مقطع ابتدایی را مورد تاکید قرار می دهد و پیشنهاد می کند که معلمان در کنار آموزش محتوای درسی، توجه ویژه ای به آموزش اصولی و منظم خط تحریری داشته باشند.

کلیدواژه ها:

مهارت های حیاتی ، خط تحریری ، آموزش اصولی ، ارتقای مهارت های املایی