ضرورت برنامه ریزی شهری در ساماندهی و ثبات سکونتی در سکونتگاه های غیررسمی

گرچه عواملی مانند بلایای طبیعی(زلزله، سیل، خشکسالی)، حوادث اجتماعی و سیاسی، ساختارهای اقتصادی (افزایش فقر شهری و ناکارآمدی بازارهای زمین و مسکن) و نارسایی های نظام برنامه ریزی و مدیریت شهری(عدم تامین فضای اسکان کم درآمدها و به حاشیه رانده شدن آنها) از عوامل تاثیرگذار بر گسترش شهرنشینی بوده است، لیکن انکار نقش مهاجرت های روستایی در ایجاد سکونتگاه های غیر رسمی امری غیر ممکن است. با توجه به قوانین ذکر شده، شهرداری ها و سازمان عمران و بهسازی شهری دو نهاد مسئول در زمینه رسیدگی به سکونتگاه های غیر رسمی محسوب می شوند، ولی با توجه به ابعاد گسترده این مسئله و ایجاد مشکلات برای نهاد های دیگر، پیشنهاد می شود با فرستادن یک نماینده از هر یک از وزارتخانه ها، سازمانهای دولتی به ستاد ساماندهی و توانمند سازی سکونتگاه های غیر رسمی و اختصاص بودجه از طرف هر یک از این ارگانها به این امر، قدمی در رفع این مسئله و چالشهای آن برداشت. برای انجام اقدامات موثر، علاوه بر همکاری بین وزارتخانه ها و سازمانهای دولتی از این طریق و قدرتمند ساختن ستاد ساماندهی و توانمند سازی سکونتگاههای غیر رسمی، نیاز به یک ارگان دیگر نیز محسوس است که به عنوان پل ارتباطی میان ساکنان و دولت پیوند برقرار کند. از آنجایی که سازمانهای غیر دولتی در امور مختلف موفقیت های چشمگیری کسب نموده اند، محتمل است در این زمینه نیز بتوانند موثر واقع شوند.

کلیدواژه ها:

مدیریت اسکان ، خدمات شهری