راهکارهای توجه به ارتقاء زندگی شهری مطابق با رشد جمعیتی از دیدگاه برنامه ریزی شهری

مساله و عامل که در چارچوب تحولات ناشی از توسعه بر کاهش رشد جمعیت موثر واقع می شود و به ویژه در شکل و صورت کنونی توسعه در کشورهای در حال توسعه و به ویژه ایران قابل مشاهده است، مسئله مهاجرت و افزایش میزان شهرنشینی است که تراکم بالایی از جمعیت را به ویژه در شهرهای بزرگ پدید می آورد. موضوعات مربوط به جمعیت از دیرباز ذهن بشر را به خود مشغول داشته است. از قدیم الایام سیاستمداران و متفکران همواره، با در نظر گرفتن ملاحظات سیاسی، نظامی، اقتصادی و اجتماعی در رابطه با مسائلی همچون اندازه جمعیت مطلوب، ضرورت اتخاذ سیاست های افزایش جمعیت و یا کنترل جمعیت به اظهارنظر پرداخته اند. غالب تحلیل هزندگی شهری، مهاجرتای ارائه شده برای چرایی کاهش شدید رشد جمعیتی جامعه، عامل اصلی موثر در آن را مربوط به اجرای سیاست های کنترل جمعیت در دهه شصت به عنوان یک سیاست مقطعی صحیح با توجه به انفجار جمعیتی در آن برهه و ادام نابه جا و غیرقابل توجیه آن در دهه هفتاد عنوان می کنند. شکی نیست که اعمال این سیاست ها به ویژه در اوایل اجرای آن در کنترل رشد جمعیت موثر بوده است؛ اما این سیاست ها به تنهایی و بدون تغییر ساختارهای اجتماعی نمی توانسته به این حد، موجب کاهش رشد جمعیت شود. در هر صورت باید در تحولات رشد یا کاهش جمعیت توجه به ارتقاء زندگی شهری مطابق با رشد جمعیتی از ضرورت و الزامات برنامه ریزان شهری باشد.

کلیدواژه ها:

زندگی شهری ، مهاجرت