برنامه ریزی شهرداری در ارتقاء فضای شهری و بسترسازی نیاز شهروندان

فضاهای شهری بخشی از فضاهای باز و عمومی شهرها هستند که به نوعی تبلور ماهیت زندگی جمعی می باشند، یعنی جایی که شهروندان در آن حضور دارند. فضای شهری صحنه ای است که در آن زندگی جمعی گشوده می شود امروزه ایجاد شهرهای جدید، سکونتگاه های نوپا و فاقد هسته اولیه قبلی است که بر اساس برنامه ساختاری از پیش فکر شده ایجاد شده اند. احداث شهرهای جدید حرکتی جدید نیست و سابقه تاریخی طولانی را چه در شرق و چه در غرب پشت سر دارد. اولین تجربه شهرهای جدید در همسایگی ایران یعنی بین النهرین صورت گرفته است. اهداف طراحی و احداث شهرهای جدید ارائه مسکن، پالایش و ساماندهی فضایی مادر شهرهای ناحیه ای، جذب سرریزهای جمعیتی، کنترل رشد مادر شهرها، انتقال مراکز سیاسی- اداری، عدم تخریب زمین های کشاورزی، توسعه نواحی عقب مانده، اسکان کارگران بخش صنعت، تمرکز زدایی، توزیع فضایی صنعت و جمعیت و... است. پس می توان گفت برنامه ریزی شهرداری در ارتقاء فضای شهری و بسترسازی نیاز شهروندان و در طول دوره زمانی بر حسب ضرورت و ارتقاء کیفیت زندگی شهروندان صورت می گیرد. یک فضای شهری هر چقدر قدرتمند تر عمل کند انگیزه شهروندان را برای حضور در خود افزایش می دهد و به پاسخگویی نیاز های انسان می پردازد. در نتیجه ارتقاء کیفیت این فضاها برقراری ارتباط با محیط را در ذهن شهروندان تقویت می کند و امکان مشارکت فعال او را فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

زندگی شهروندان ، توسعه شهری