بررسی تطبیقی معماری مدارس در دوره بیماری های همه گیر و شرایط عادی

همه گیری ویروس کرونا باعث تغییرات اجباری فراوان در نظام ها و ساختار های دنیا شد. به دلیل رویارویی با این پدیده و تلاش برای کنترل آن در ابعاد مختلف تغییراتی در نظام ها و ساختار های قبلی به وجود آمد. سیستم های آموزش در پی این پدیده دچار تغییر و تحولات اساسی شد بااین وجود و به دلیل آسیب های متفاوت همواره تلاش بر آموزش حضوری و یا ترکیبی در مدارس است. جهت تحقق این امر بحث معماری مدارس می تواند با تغییراتی در معماری مدارس در رسیدن به این مهم تاثیر بسزایی بگذارد و هدف نهایی آن دست یابی به یک نظام جدید و ساختارمند جهت ایجاد شرایط مطلوب آموزشی و حفظ سلامت دانش آموزان و کارمندان می باشد. بنابراین سوال اصلی این پژوهش عبارت است از، چه تغییراتی در ساختار معماری مدارس برای جلوگیری از انتشار بیماری های همه گیر بدون ایجاد وقفه در نظام آموزشی لازم است؟ به نظر می رسد با توجه به معیار های مطرح شده سازمان بهداشت جهانی می توان ۴ لایه: ۱-منطقه ای، ۲- مدرسه، ۳- کلاس های درس و ۴- ارتباطات شخصی و رودررو، را به تفکیک موردبررسی قرارداد و تغییرات لازم را مشخص نمود. این پژوهش به روش تطبیق تحلیلی و مبتنی بر تحلیل کیفی است و روش جمع آوری اطلاعات به شیوه کتابخانه ای می باشد. درنهایت نتایج حاکی از آن است که با تغییر در زیرمجموعه ۴ لایه ذکرشده و خصوصا زیر لایه های دوم و سوم که عبارت اند از: ۱- ورودی ها و پیش ورودی ها، ۲- مسیر های حرکتی و راهروها، ۳- فضا های اداری، ۴- سرویس های بهداشتی، ۵- فضاهای خدماتی و جانبی مدرسه و همچنین مواد و مصالح مصرفی در مدرسه، می توان به تغییراتی دست یافت که خطر انتقال بیماری های همه گیر را کاهش داد و آسیبی به سیستم و نظام مدرسه وارد نکرد.

کلیدواژه ها:

بررسی تطبیقی ، معماری مدارس ، بیماری های همه گیر ، ویروس کرونا