نقش آموزش وپرورش در ارتقای ظرفیت های جامعه مبتنی بر دانش

جهان معاصر با سرعتی بی سابقه به سمت اقتصاد و فرهنگ مبتنی بر دانش حرکت می کند و توانمندی افراد در تولید، مدیریت و کاربرد دانش، کلید توسعه پایدار و رقابت پذیری جوامع است. در این مسیر، آموزش وپرورش به عنوان نهادی محوری نقش تعیین کننده ای دارد و می تواند با پرورش مهارت های تفکر انتقادی، حل مسئله، خلاقیت، نوآوری و توانایی همکاری جمعی، ظرفیت های فردی و جمعی را تقویت کند. علاوه بر این، آموزش وپرورش می تواند نگرش ها و ارزش های مرتبط با یادگیری مادام العمر و مسئولیت پذیری اجتماعی را در شهروندان شکل دهد، که این امر از اصول بنیادین ایجاد جامعه ای دانش محور محسوب می شود. این مقاله به بررسی جایگاه آموزش وپرورش در ارتقای توانمندی های جامعه مبتنی بر دانش می پردازد و نشان می دهد که کیفیت برنامه های آموزشی، توانمندسازی معلمان، ایجاد محیط های یادگیری فعال و تطبیق آموزش با نیازهای واقعی جامعه، از مولفه های کلیدی در این فرآیند هستند. یافته ها تاکید می کنند که آموزش وپرورش موفق، تنها به انتقال اطلاعات محدود نمی شود، بلکه توسعه مهارت ها و نگرش های کاربردی را در افراد ارتقا می دهد و آن ها را برای مشارکت فعال و موثر در جامعه دانش محور آماده می سازد.واژگان کلیدی:آموزش وپرورش، جامعه مبتنی بر دانش، مهارت های شناختی، نوآوری، تفکر انتقادی