مدل سازی یکپارچه ریسک فرونشست با رویکرد تداخل سنجی راداری (InSAR) برای ارتقاء تاب آوری زیرساخت های خطی شهری (مطالعه موردی تونل ها و شبکه های تاسیساتی

فرونشست زمین، ناشی از عوامل طبیعی و به ویژه برداشت بی رویه آب های زیرزمینی در مناطق شهری، به یک چالش جدی برای پایداری زیرساخت های حیاتی شهری تبدیل شده است. این پدیده، به ویژه زیرساخت های خطی مانند شبکه های لوله کشی، تونل ها و خطوط انتقال انرژی را در معرض آسیب های ساختاری و عملکردی قرار می دهد. روش های سنتی پایش، به دلیل گستردگی محدود و هزینه بالا، پاسخگوی نیاز مدیریت ریسک شهری در مقیاس وسیع نیستند. این پژوهش با هدف ارائه یک مدل یکپارچه برای ارزیابی و مدل سازی ریسک فرونشست با استفاده از تکنیک پیشرفته تداخل سنجی راداری با دیافراگم مصنوعی (InSAR) انجام شده است. تمرکز اصلی بر توسعه یک چارچوب مکانی برای تلفیق داده های دقیق جابجایی سری زمانی به دست آمده از InSAR (با استفاده از روش PS-InSAR) با اطلاعات هندسی و آسیب پذیری زیرساخت های خطی در محیط GIS است. نتایج نشان داد که رویکرد InSAR امکان شناسایی دقیق نرخ فرونشست در امتداد خطوط زیرساختی را با دقت میلی متری فراهم می آورد و مدل ریسک توسعه یافته، مناطق بحرانی را به وضوح اولویت بندی می کند. این مدل، ابزاری قدرتمند برای ارتقاء تاب آوری زیرساخت های شهری از طریق پایش مستمر و برنامه ریزی پیشگیرانه نگهداری فراهم می آورد

کلیدواژه ها:

) فرونشست ، InSAR ، ریسک ، زیرساخت های خطی ، تاب آوری شهری ، PS-InSAR ، GIS ، مدیریت بحران.