مدل سازی روابط بین استرس ماموریت، تنظیم هیجان و خطای عملیاتی در آتش نشانان

آتش نشانان در جریان ماموریت های عملیاتی با شرایطی مواجه می شوند که اغلب همراه با استرس شدید، پیچیدگی و فشار زمانی است. این عوامل می توانند بر عملکرد شناختی و رفتاری آنان تاثیر گذاشته و احتمال بروز خطاهای عملیاتی را افزایش دهند. از سوی دیگر، توانایی افراد در تنظیم هیجان می تواند نقش محافظتی مهمی در کنترل واکنش های هیجانی ناشی از استرس و کاهش پیامدهای منفی آن ایفا کند. هدف این پژوهش، مدل سازی روابط بین استرس ماموریت، تنظیم هیجان و خطای عملیاتی در آتش نشانان است. این پژوهش از نوع کاربردی و روش آن توصیفی–همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه آتشنشانان عملیاتی مشهد است که از میان آنها نمونه ای ۱۸۶ نفره با روش نمونه گیری تصادفی –در دسترس انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه تدوین شده شامل سه مقیاس استرس ماموریت )۸ گویه، (α=۰.۸۶، تنظیم هیجان ) ۸ گویه، (α=۰.۸۹ و خطای عملیاتی) ۸ گویه( α=۰.۸۴ با طیف لیکرت پنج گزینه ای بود. داده ها با آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شد. نتایج نشان داد استرس ماموریت اثر مثبت و معناداری بر خطای عملیاتی دارد. همچنین تنظیم هیجان با هر دو متغیر استرس و خطا رابطه معنادار داشته و نقش میانجی آن در تضعیف اثر استرس بر خطای عملیاتی تایید شد. یافته ها اهمیت توسعه مهارت های تنظیم هیجانی در کاهش خطاهای عملیاتی و ارتقای ایمنی فعالیت های آتش نشانی را نشان می دهد.

کلیدواژه ها:

استرس ماموریت ، تنظیم هیجان ، خطای عملیاتی ، آتش نشانان ، خطاهای انسانی ، عملکرد عملیاتی