بررسی عوامل موثر بر رفتار نوآورانه کارکنان آموزش و پرورش عشایر لردگان

هدف این پژوهش تعیین عوامل سازمانی و فردی موثر بر رفتار نوآورانه کارکنان آموزش و پرورش عشایر شهرستان لردگان‎ بود. روش پژوهش توصیفی –همبستگی و جامعه آماری پژوهش معلمان و کارکنان اداره عشایر شهرستان لردگان بودند که از بین آنها با استفاده از فرمول حجم نمونه کوکران تعداد ۱۹۶ نفر به شیوه طبقه ای تصادفی به عنوان نمونه انتخاب گردیدند. برای گردآوری داده ها از هفت پرسشنامه، رفتار نوآورانه، حمایت برای نوآوری، فراهم بودن منابع، انگیزش درونی، خود کارآمدی، استقلال شغلی و تغییر اعضای رهبری استفاده شد. روایی پرسشنامه توسط استاد راهنما و مشاور تایید شد و جهت سنجش میزان پایایی از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد که به ترتیب ۸۵%، ۸۱%، ۸۰%، ۷۷%، ۷۵%، ۸۰%، و۸۲% برآورد گردید. جهت تجزیه و تحلیل اطلاعات از آمار توصیفی و استنباطی استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داده است که اثر غیرمستقیم کلیه متغیرهای برونزا(خودکارآمدی، انگیزش درونی، تغییر اعضای رهبری و استقلال شغلی) بر رفتار نوآورانه در سطح ۰۱/۰ معنادار بوده است. از میان متغیرهای برونزا فقط خودکارآمدی و استقلال شغلی دارای اثر مستقیم معنادار بر رفتار نوآورانه هستند. از میان متغیرهای درونزا نیز فراهم بودن منابع هم دارای اثر مستقیم و هم اثر غیرمستقیم معنادار و مثبت بر رفتار نوآورانه است. حمایت برای نوآوری بر روی رفتار نوآورانه تنها اثر مستقیم دارد که در سطح ۰۱/۰ معنادار و مثبت است.

کلیدواژه ها:

نوآوری ، عوامل فردی ، عوامل سازمانی ، جو نوآورانه ، آموزش و پرورش عشایر لردگان