بررسی وظایف و صلاحیت های حقوقی و سیاسی وزارت کشور

وزارت کشور از کانونی ترین نهادهای اجرایی در جمهوری اسلامی ایران است که در پیوند میان دولت مرکزی و سطوح محلی، و نیز در حوزه های سیاست داخلی، امنیت و نظم عمومی، انتخابات و فعالیت احزاب، نقش تعیین کننده ای دارد. همین گستره ی ماموریت ها، در کنار ساختار اداری متمرکز، زمینه ی هم پوشانی وظایف و تعارض نهادی را افزایش داده و پرسش هایی درباره حدود صلاحیت ها، کیفیت پاسخ گویی و آثار تصمیمات این وزارتخانه بر حقوق شهروندی و نظم اجتماعی ایجاد کرده است. پژوهش حاضر با روش توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسناد حقوقی (قانون اساسی، قوانین عادی و مقررات مرتبط) به بررسی وظایف و صلاحیت های حقوقی و سیاسی وزارت کشور پرداخته و در پی پاسخ به این سوال است که این صلاحیت ها چگونه بر نظم عمومی، حقوق شهروندی و سیاست های داخلی اثر می گذارند. یافته ها نشان می دهد وزارت کشور با ایفای هم زمان نقش های اجرایی، سیاسی و امنیتی، در برخی حوزه ها با تداخل وظایف و ابهام در مرز صلاحیت ها مواجه است؛ وضعیتی که می تواند هم کارآمدی اجرایی را کاهش دهد و هم امکان نظارت پذیری و پاسخ گویی موثر را تضعیف کند. در پایان، پیشنهادهایی برای شفاف سازی قلمرو صلاحیت ها، تقویت سازوکارهای نظارتی و بهبود هماهنگی بین نهادی ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

وزارت کشور ، صلاحیت اداری ، سیاست داخلی ، نظم عمومی ، حقوق شهروندی ، انتخابات ، احزاب