نگاهی به پشت پرده آکینتوپسیا)از نوروبیولوژی تا مدیریت بالینی)

آکینتوپسیا یا کوری حرکتی بینایی، یک اختلال نادر ادراکی است که در آن افراد اشیاء متحرک را به صورت «پرش» یا «فریم های ثابت» از هم گسیخته می بینند. این اختلال شامل فقدان یا کاهش شدید توانایی تشخیص حرکت روان اشیاء است. در این مقاله مروری به بررسی عوامل پشت پرده اختلال آکینتوپسیا (کوری حرکت) میپرداریم. با هدف پاسخ به این پرسش که چه عوامل نوروبیولویکی و ساختاری در این اختلال سهیم اند و چگونه میتوان این اختلال را از لحاظ بالینی مدیریت کرد؟ برای گردآوری داده ها از پایگاه های معتبر علمی استفاده شد.جستجودرپایگاه هایی مانند: «Google scholar»،« PubMed»، «Science Direct» انجام شد تا پوشش بین رشته ایی(روانشناسی و علوم اعصاب) تضمین شود ترکیبات کلیدی جستجو شامل واژه هایی مانند« Akinetopsia » ،« Motion Blindness»، «Motion perseption »، «Area V۵»، «Area MT» بود تا شواهد عصبی_شناختی شناسایی شوند. در این فرایند اولویت با مقالات جدید برای برجسته سازی توسعه های اخیر بود،با این وجود آثارقدیمی تر برای زمینه سازی ذکر شدند. معیارهای انتخاب شامل ارتباط مستقیم با موضوع، استفاده از داده های قابل اسناد و کیفیت روش شناسی بود. این فرایند گزینش دقیق به تضمین اعتبار و جامعیت مقاله کمک کرد و امکان استخراج شواهدی روشن و مرتبط با آکینتوپسیا را فراهم کرد. . یافته های این مطالعه نشان می دهد که آکینتوپسی با نقش محوری ناحیه V۵/MT در دپردازش حرکت ،الگویی از تخصص گرایی در مغز را نشان میدهد. با این حال پبچیدگی هایی مانند نقش های متفاوت نیمکره ها، وجود مسیرهای جایگرین برای حرکت آهسته و سبب شناسی متنوع آن دیدگاه ساده انگارانه که یک ناحیه برای یک کارکرد خاص است را به چالش میکشد.چالش های اصلی بالینی نداشتن ابزار استاندارد و محدودیت درمان(غیر از موارد ناشی از صرع یا مسمومیت دارویی) است.مطالعات آینده باید بر ایجاد پروتکل های تشخیصی یکپارچه،مطالعه مکانیسم های جبرانی مغز و طراحی برنامه هایی برای بازتوانی متمرکز شوند.

کلیدواژه ها:

آکینتوپسی ، کوری حرکتی ، ناحیه V۵/MT ، ادراک حرکت