مروری بر نقش آموزش مبتنی بر بازی بر انگیزش درونی دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر، بررسی و تحلیل نقش آموزش مبتنی بر بازی در تقویت انگیزش درونی دانش آموزان است. این مطالعه از نوع کیفی و به روش مروری نظام مند انجام شده و با تحلیل پژوهش های داخلی منتشرشده در سال های ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۴ صورت گرفته است. یافته ها نشان می دهد که آموزش مبتنی بر بازی، با بهره گیری از عناصر سرگرمی، چالش، بازخورد فوری و تعامل اجتماعی، می تواند نیازهای روان شناختی بنیادین یادگیرندگان شامل خودمختاری، شایستگی و ارتباط را ارضا کرده و به این ترتیب، انگیزش درونی آنان را افزایش دهد. مرور مطالعات اخیر نشان داد که این رویکرد در بهبود عملکرد تحصیلی، مشارکت فعال و علاقه مندی دانش آموزان نقش قابل توجهی دارد. همچنین، بازی های آموزشی علاوه بر اثرات شناختی، موجب رشد مهارت های اجتماعی، افزایش خلاقیت و اعتمادبه نفس در کودکان می شوند. بر اساس نتایج، می توان نتیجه گرفت که آموزش مبتنی بر بازی ابزاری موثر برای تقویت انگیزش درونی و ارتقای کیفیت یادگیری در نظام آموزشی ابتدایی است. در پایان، پیشنهاد می شود برنامه ریزان آموزشی و معلمان با آموزش مهارت های طراحی و اجرای بازی های آموزشی، از این روش در فرایند یاددهی–یادگیری بهره گیرند

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر بازی ، انگیزش درونی ، نظریه خودتعیین گری ، یادگیری فعال ، دانش آموزان ابتدایی