بررسی شبکه های اجتماعی بر ذهن آگاهی دانشجویان ۱۸تا ۵۰ سال دانشگاه عطار شهر مشهد

مقدمه و هدف: با توجه به نفوذ گسترده شبکه های اجتماعی در زندگی دانشجویان و اهمیت ذهن آگاهی به عنوان یک عامل محافظ روان شناختی، پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین میزان استفاده از شبکه های اجتماعی و سطح ذهن آگاهی در بین دانشجویان دانشگاه عطار مشهد انجام شد. مواد و روش ها: این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل دانشجویان دانشگاه عطار مشهد در سال تحصیلی۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود که از میان آن ها ۷۹ نفر (۷۲ دختر و ۷ پسر) به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه پنج عاملی ذهن آگاهی(FFMQ-۳۹) و یک پرسشنامه محقق ساخته برای سنجش میانگین ساعت استفاده روزانه از تلفن همراه و تعداد دفعات چک شبکه های اجتماعی بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه۲۷ و از طریق ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که بین نمره کل ذهن آگاهی با میانگین ساعت استفاده روزانه از تلفن همراه (r.۲۳۶/.=p=_۱۳۵/.) و تعداد دفعات چک شبکه های اجتماعی (r,۶۷۱/.=p=.۴۹/.) رابطه آماری معناداری وجود ندارد. همچنین، مدل رگرسیونی برای پیش بینی ذهن آگاهی بر اساس این دو متغیر معنادار نبود (۷۷۰/۰ = p) و تنها ۴/۲ درصد از واریانس ذهن آگاهی را تبیین می کرد (۰۲۴/۰ = R²). با این حال، تحلیل در سطح خرده مقیاس ها نشان داد که بین ساعت استفاده از تلفن همراه و خرده مقیاس «عمل همراه با آگاهی» یک رابطه منفی در آستانه معناداری وجود دارد (۰۹۱/۰ = p، ۱۹۱/۰- = r).