پیشگیری از کودک همسری واثر آن درجامعه: رویکرد حقوقی و اجتماعی

کودک همسری یکی از مهم ترین مسائل اجتماعی و حقوقی در جوامع مختلف است که پیامدهای منفی گسترده ای بر سلامت جسمی، روانی، آموزشی و اجتماعی کودکان، به ویژه دختران، دارد. ترویج فرهنگ پیشگیری از کودک همسری و حمایت حقوقی از کودکان، نه تنها تضمین کننده رعایت حقوق کودک است، بلکه به عنوان ابزاری موثر در کاهش آسیب های اجتماعی و ارتقای توسعه پایدار جامعه عمل می کند. پژوهش حاضر با رویکرد تحلیلی–حقوقی و با استفاده از منابع کتابخانه ای، قوانین داخلی ایران (قانون مدنی و قانون حمایت از اطفال و نوجوانان)، و اسناد بین المللی، از جمله کنوانسیون حقوق کودک، به بررسی پیامدهای کودک همسری و نقش سیاست های پیشگیرانه در کاهش آن پرداخته است. یافته ها نشان می دهند که پایین بودن سن ازدواج، ناآگاهی والدین، ضعف ضمانت های قانونی و فشارهای فرهنگی از عوامل اصلی تداوم کودک همسری هستند و تقویت نهادینه سازی حقوق کودک، آموزش عمومی و اعمال قوانین حمایتی می تواند به پیشگیری موثر آن کمک کند. پژوهش همچنین تاکید می کند که مقابله با کودک همسری نیازمند همکاری میان حقوق، آموزش و سیاست گذاری اجتماعی است.

کلیدواژه ها:

کودک همسری ، حقوق کودک ، پیشگیری اجتماعی ، آسیب های اجتماعی ، سیاست های حمایتی