امکان سنجی حذف مجازات های حدی

مجازات های حدی به عنوان بخشی از نظام کیفری اسلامی، همواره از مباحث چالش برانگیز در فقه و حقوق کیفری بوده اند. با تحولات اجتماعی، حقوقی و بین المللی معاصر، این پرسش مطرح می شود که آیا امکان حذف یا محدودسازی اجرای مجازات های حدی، به ویژه در عصر غیبت، در چارچوب فقه امامیه و حقوق کیفری ایران وجود دارد یا خیر. مسئله اصلی پژوهش حاضر، بررسی امکان سنجی حذف مجازات های حدی با تاکید بر نظریات فقها، اصل مصلحت، طریقیت احکام حدود و الزامات حقوق بشر است. یافته های پژوهش نشان داد که با توجه به اختلاف نظر فقها درباره جواز اقامه حدود در عصر غیبت، پذیرش اصل درء، قابلیت سقوط حدود با توبه و غلبه مصلحت عمومی، امکان محدودسازی یا حذف عملی مجازات های حدی بدون تعارض با مبانی فقهی قابل توجیه است. روش تحقیق، توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و اسنادی است و داده ها از منابع فقهی، قوانین کیفری و اسناد بین المللی حقوق بشر گردآوری شده اند.

کلیدواژه ها:

مجازات های حدی ، عصر غیبت ، فقه امامیه ، مصلحت ، حقوق بشر