بررسی رابطه خودکارامدی و قدرت تحمل ابهام در دانشجویان دانشگاه عطار

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین خودکارآمدی و قدرت تحمل ابهام در میان دانشجویان دختر مقطع کارشناسی رشته مشاوره دانشگاه عطار مشهد انجام شد. با توجه به چالش های تحصیلی، فشارهای روانی و شرایط مبهم آموزشی در نظام دانشگاهی ایران، شناسایی عوامل فردی موثر بر سازگاری دانشجویان اهمیت ویژه ای دارد. این مطالعه از نوع توصیفی–همبستگی بوده و نمونه ای شامل ۱۰۰ نفر از دانشجویان دانشگاه عطار است که به روش در دسترس انتخاب شدند و از طریق لینک جمع آوری داده آنلاین پرسشنامه های پژوهش را پر کردند. برای سنجش متغیرها از پرسشنامه خودکارآمدی عمومی شرزر و جرزالم (۱۹۹۵) و پرسشنامه تحمل ابهام مک لین (۱۹۹۳) استفاده شد که روایی و پایایی آن ها در مطالعات داخلی و خارجی تایید شده است. نتایج تحلیل داده ها نشان داد که توزیع متغیرها نرمال است و بین خودکارآمدی و تحمل ابهام رابطه مثبت و معناداری وجود دارد .این یافته حاکی از آن است که دانشجویانی که باور بیشتری به توانایی های خود دارند، توانایی بیشتری در مواجهه با موقعیت های نامطمئن و پیچیده نشان می دهند. نتایج پژوهش حاضر با یافته های مطالعات قبلی هم راستا است و می تواند مبنایی برای طراحی مداخلات آموزشی و مشاوره ای با هدف تقویت مهارت های روان شناختی دانشجویان باشد.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی ، تحمل ابهام ، دانشجویان ، روان شناسی ، همبستگی