اثر تاریخ کاشت و برداشت بر خصوصیات کمی و کیفی چغندر قند پاییزه در گنبد کاووس

توسعه کشت پاییزه چغندر قند در مناطق مستعد کشور، راهکاری مناسب جهت افزایش تولید شکر می باشد. به منظور بررسی اثر تاریخ کاشت و برداشت بر عملکرد ارقام چغندر قند پژوهشی در سال زراعی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ در ایستگاه تحقیقات کشاورزی گنبد کاووس به صورت کرت های دوبار خرد شده و در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با چهار تکرار انجام شد. تاریخ کاشت به عنوان فاکتور اصلی در پنج سطح (۱۰ مهر، ۲۵ مهر، ۱۰ آبان، ۲۵ آبان و ۱۰ آذر) و رقم به عنوان فاکتور فرعی در سه سطح (موناتونو، رزاگلد و ۰۶۱) و تاریخ برداشت به عنوان فاکتور فرعی- فرعی در سه سطح (۲۰ خرداد، ۱۵ تیر و ۱۰ مرداد) مورد بررسی قرار گرفتند. رقم رزاگلد با درصد قند ناخالص و خالص به­ترتیب به میزان ۶/۱۵ و ۴/۱۲ درصد برتر از سایر ارقام بود. همچنین رقم رزاگلد بالاترین ضریب استحصال (۶/۷۹ درصد) را داشت. با تاخیر در کاشت از میزان ساقه‎ روی کاسته شد. همچنین با تاخیر در کاشت به دلیل کاهش دوره رشد، از عملکرد ریشه، عملکرد قند خالص و ناخالص کاسته شد. در همه رقم ها و تاریخ های کاشت با تاخیر در برداشت از عملکرد قند خالص کاسته شد. رقم موناتونو را می توان برای کاشت های زودهنگام در نواحی جلگه ای و دشت استان گلستان و بدون تاثیر منفی ساقه‎ روی بر عملکرد استفاده کرد. همچنین رقم رزاگلد را که عملکرد قند خالص بیشتری نسبت به سایر ارقام داشت را می توان از تاریخ کاشت ۲۵ مهر به بعد پیشنهاد نمود.

کلیدواژه ها:

چغندر قند ، ساقه روی ، طول دوره رشد ، عملکرد شکر ، کشت پاییزه