«ارائه مدل گرایش کارآفرینانه در سازمان های غیرانتفاعی با رویکرد فراترکیب»

سازمان های غیرانتفاعی به عنوان یکی از ارکان کلیدی اقتصاد سوم، نقشی حیاتی در رفع نیازهای اجتماعی و ارتقای رفاه عمومی ایفا می کنند. با این حال، کاهش منابع مالی دولتی و خصوصی، رقابت فزاینده و تحولات محیطی، چالش های جدی را برای این سازمان ها به همراه داشته است. این پژوهش با هدف شناسایی عوامل موثر بر گرایش کارآفرینانه و بررسی تاثیرات آن بر عملکرد سازمان های غیرانتفاعی انجام شده است. گرایش کارآفرینانه که شامل نوآوری، ریسک پذیری و واکنش فعال به تغییرات محیطی است، می تواند ضمن افزایش پایداری مالی، کارایی سازمان را بهبود بخشد و تحقق ماموریت های اجتماعی را تسهیل کند. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از منظر روش شناسی مبتنی بر رویکرد اسنادی-فراترکیب و مدل هفت مرحله ای سندوسکی و باروسو (۲۰۰۷) بوده است. یافته ها نشان می دهد که عوامل مدیریتی، سازمانی و محیطی به عنوان محرک های اصلی گرایش کارآفرینانه نقش دارند. این عوامل شامل ویژگی های فردی و حرفه ای مدیران، ساختار، فرهنگ، فرآیندها و منابع سازمانی و شرایط محیطی است. گرایش کارآفرینانه تاثیرات متعددی بر سازمان های غیرانتفاعی دارد؛ از بهبود فرآیندهای داخلی، افزایش انعطاف پذیری و تقویت فرهنگ نوآوری گرفته تا بهینه سازی منابع، توسعه محصولات و خدمات جدید، تقویت نوآوری اجتماعی و ارتقای عملکرد مالی و اجتماعی. نوآوری های پژوهش شامل یکپارچه سازی دانش قبلی در قالب یک مدل منسجم براساس ترکیب علم سنجی و تحلیل محتوای مقالات و شناسایی خلاهای دانشی ادبیات موجود و ارائه پیشنهادات برای تکامل پژوهش های این حوزه می باشد. نتایج تحقیق نشان می دهد که گرایش کارآفرینانه نه تنها به تقویت موقعیت رقابتی و جذب منابع متنوع کمک می کند، بلکه قابلیت پاسخگویی بهتر به نیازهای متغیر جامعه و ایجاد ارزش افزوده در سازمان های غیرانتفاعی را نیز داراست. این رویکرد به عنوان یک استراتژی کلیدی برای مقابله با چالش های پیش روی این سازمان ها مطرح می شود.

کلیدواژه ها:

جهت گیری کارآفرینانه(EO) ، سازمانهای غیر انتفاعی(NPOs) ، فراترکیب