مطالعه آزمایشگاهی خواص مکانیکی بتن های توانمند حاوی الیاف فولادی و پلی پروپیلن به صورت جداگانه و همزمان

مقاله حاضر به مطالعه تاثیر جداگانه و همزمان الیاف فولادی با اشکال مختلف و الیاف پلی پروپیلن بر برخی از خواص مکانیکی بتن های توانمند پرداخته است. برای بهبود کیفی ساختار سیمانی از سنگدانه های پایه سیلیسی با حداکثر اندازه ۹ میلی متر به جای سنگدانه های طبیعی استفاده شد. برای مسلح سازی و بررسی تاثیر نوع، شکل و میزان الیاف فولادی بر خواص مکانیکی بتن-های توانمند، الیاف فولادی صاف و موجدار دو سرخم به طول ۳۰ میلی متر در جایگزینی های %۱، %۲، %۳ و %۴ به بتن افزوده شدند. در طرح های جداگانه ای در کنار الیاف فولادی مذکور میزان %۱ الیاف پلی پروپیلن اضافه شدند و تغییرات مربوطه در خواص مکانیکی بتن های ساخته شده مطالعه شدند. در مجموع ۳۴ طرح اختلاط در قالب ۳۰۶ نمونه مکعبی، استوانه ای و منشوری ساخته شدند و مقاومت های فشاری، کششی دونیم شدن و خمشی در سن ۲۸ روزه هر طرح بررسی گردیدند. نتایج نشان دادند که افزودن %۱ الیاف پلی پروپیلن به بتن های حاوی الیاف فولادی صاف و موجدار به میزان %(۸-۷) منجر به رشد مقاومت فشاری می شود و این مقاومت به ۱/۱۱۳ مگاپاسکال رسید. با افزودن %۱ الیاف پلی پروپیلن به بتن حاوی %۳ الیاف فولادی موجدار، بیشترین مقاومت کششی دونیم شدن، معادل ۷/۱۳ مگاپاسکال کسب شد. هم چنین نتیجه شد که تغییرشکل الیاف از صاف به موجدار در مقاومت فشاری تاثیر محسوسی از خود نشان نمی دهد، درحالی که این تغییرشکل، در مقاومت کششی دونیم-شدن به طور متوسط %۲۲ و در مقاومت خمشی تا %۳۴ منجر به رشد آنها گردید.

کلیدواژه ها:

بتن توانمند ، خواص مکانیکی ، الیاف فولادی ، الیاف پلی پروپیلن ، میکروسیلیس