بررسی میزان پرتوگیری رادیویی از شبکه های ارتباطی نسل پنجم (۵G)

نگرانی های عمومی در مورد خطرات ناشی از پرتوگیری الکترومغناطیسی از شبکه های تلفن همراه بر سلامتی انسان که از سال های قبل مطرح بوده، با ادعاهای جدیدی در رابطه با استقرار و راه اندازی شبکه های ۵G افزایش یافته است. این نگرانی ها عمدتا نتیجه عدم دسترسی به اطلاعات کافی در مورد ماهیت و سطح پرتوگیری الکترومغناطیسی از شبکه های تلفن همراه است. اندازه گیری های انجام شده در شبکه های واقعی و عملیاتی مخابراتی مبین آن است که سطوح پرتوگیری الکترومغناطیسی در این شبکه ها، بسیار کمتر از حدود مجاز معرفی شده در استانداردهای بین المللی است. علاوه براین، بررسی ها نشان می دهند که راه اندازی شبکه های ۵G تاثیر قابل توجهی بر سطوح تشعشعی شبکه ندارد. در این مقاله، ضمن بررسی شبکه های ۵G و فناوری های مورد استفاده در این شبکه ها، میزان پرتوگیری رادیویی از آن ها را مورد مطالعه و تحلیل قرار می دهیم. برای این منظور، یک ایستگاه پایه ۵G در نظر گرفته شده است که مجهز به فناوری MIMO است و در باند فرکانسی ۳.۵GHz کار می کند. ارتفاع نصب این ایستگاه ۱۰m، حداکثر توان نامی آن ۵۰W و بهره آنتن ۱۸dBi است. نتایج شبیه سازی های انجام شده نشان می دهد که فناوری های مورد استفاده در شبکه های ۵G تا چه اندازه می توانند در کاهش سطح پرتوگیری رادیویی نسبت به نسل های قبلی شبکه های ارتباطی موثر واقع شوند.

کلیدواژه ها:

پرتوگیری الکترومغناطیسی در فرکانس های رادیویی ، شبکه های تلفن همراه ، شبکه های ۵G