طراحی ژنراتور فرآیندی ۱۶۶Dy/۱۶۶Ho به منظور تولید ۱۶۶Ho به صورت حامل آزاد (CF)
محل انتشار: فصلنامه سنجش و ایمنی پرتو، دوره: 14، شماره: 1
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 87
فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_RSM-14-1_003
تاریخ نمایه سازی: 29 دی 1404
چکیده مقاله:
رادیونوکلید ۱۶۶Ho، به سبب ویژگی های مطلوب همچون نیمه عمر کوتاه (۸/۲۶ ساعت)، گسیل ذرات بتا با انرژی میانگین keV ۷/۶۶۵، گسیل ذرات گاما با انرژی مناسب (keV۸۰) جهت تصویربرداری و امکان تولید بالا با استفاده از یک راکتور با شار متوسط، در پزشکی هسته ای مورد توجه قرار گرفته است. ۱۶۶Ho را می توان از طریق دو واکنش مستقیم (۱۶۵Ho(n,γ)۱۶۶Ho) و غیرمستقیم (۱۶۶Ho ۱۶۴Dy(۲n,γ)۱۶۶Dy(β-)) بدست آورد. همچنین این رادیونوکلید را می توان به دو صورت ژنراتور رادیونوکلیدی درون تنی و همچنین فرآیندی مورد استفاده قرار داد. هدف از این تحقیق، ساخت ژنراتور فرآیندی ۱۶۶Dy/۱۶۶Ho از طریق جداسازی رادیوشیمیایی به منظور تولید ۱۶۶Ho از روش بمباران نوترونی دیسپرسیوم در راکتور تحقیقاتی تهران، و در نهایت کنترل کیفی محصول تولیدی است. در این مطالعه، به منظور تولید رادیونوکلید ۱۶۶Ho، ابتدا ۱۶۶Dy از طریق پرتودهی دیسپرسیوم-۱۶۴ غنی شده با نوترون حرارتی و طی برهم کنش ۱۶۴Dy(n,γ)۱۶۵Dy(n,γ)۱۶۶Dy تولید گردید و پس از آن به منظور جداسازی با استفاده از روش کروماتوگرافی استخراجی، در ستون پرشده با Ln رزین حاوی استخراج گر ۲-اتیل هگزیل ۲-اتیل هگزیل فسفونیک اسید(HEH[EHP]) ، بارگذاری گردید. رادیونوکلید ۱۶۶Ho در یک فرآیند سه مرحله ای از ستون دوشیده می گردد. زمان بهینه دوشیدن ژنراتور ۱۶۶Dy/۱۶۶Ho برابر با ۵/۲ روز می باشد. بهره جداسازی میانگین ۸۳% حاصل شده است. خلوص رادیونوکلیدی نمونه ۱۶۶Ho تولید شده، با استفاده از آنالیز نمونه به وسیله آشکارساز نیمه رسانای ژرمانیومی تعیین گردید. نتایج به دست آمده نشان داد محصول نهایی ۱۶۶Ho، با خلوص رادیونوکلیدی بالای ۹۹% و میزان اکتیویته mCi ۹۵/۴۰ و اکتیویته ویژه Ci/mg ۱۰۰ قابل دستیابی است و نشت دیسپرسیوم در نمونه نهایی ناچیز (کمتر از µCi ۲/۰ به ازای هر میلی کوری ۱۶۶Ho)، است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
نفیسه سالک
پژوهشکده چرخه سوخت هسته ای، پژوهشگاه علوم و فنون هسته ای، تهران، ایران
سارا وثوقی
پژوهشکده کاربرد پرتوها، پژوهشگاه علوم و فنون هسته ای، تهران، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :