بهبود عملکرد قارچ دکمه ای (Agaricus bisporus) با تغییرات ویژگی های شیمیایی خاک پوششی تحت تاثیر کاربرد بیوچار

در ایران منابع طبیعی خاک پوششی پیت محدود بوده و پیامدهای محیط زیستی فراوانی در اثر برداشت آن ایجاد می گردد. این پژوهش با هدف بررسی کاربرد بیوچار در ترکیب خاک پوششی و تاثیر آن بر ویژگی های شیمیایی خاک و عملکرد قارچ به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با ۲۹ تیمار در سال ۱۴۰۳ اجرا شد. بر این اساس، ترکیبات اولیه خاک پوششی از جمله پیت شمال، ورمی کمپوست پیت شمال، ورمی کمپوست کودگاوی و ورمی کمپوست قارچ مصرف شده تهیه شد. سپس به هر ترکیب مقدار ۵، ۱۰ و ۱۵ درصد وزنی بیوچار اضافه و تیمارهای مختلف تهیه شد. پس از تهیه خاک پوششی و کشت قارچ، برداشت محصول انجام و از تیمارها نمونه خاک تهیه شد. ویژگی های pH،EC ، OM خاک پوششی و عملکرد قارچ اندازه گیری شد. نتایج این پژوهش نشان داد که در تمامی خاک های مورد بررسی با افزایش مقدار بیوچار، pH، EC و OM خاک پوششی افزایش یافت و عملکرد قارچ با pH و OM خاک پوششی همبستگی مثبت معنی دار و با EC همبستگی منفی و معنی دار دارد و هرچه شوری خاک پوششی کمتر باشد عملکرد بیشتری دارد. نتایج کلی نشان داد که تیمارهای مخلوط با ورمی کمپوست کود گاوی از لحاظ شوری کمتر و عملکرد بالا نسبت به دیگر تیمارها برتری داشتند. کاربرد بیوچار اهمیت بسزایی در افزایش مقدار ماده آلی خاک دارد و از لحاظ اقتصادی در بین سطوح مختلف بیوچار، افزودن ۵ درصد وزنی بیوچار به خاک، در افزایش ماده آلی موثر است و بالا بودن ماده آلی خاک پوششی منجر به بهبود عملکرد قارچ می شود.

کلیدواژه ها:

پیت شمال ، کود گاوی ، ماده آلی ، ورمی کمپوست