ارزیابی اثر تلفیقی کودهای آلی مایع بر بهبود جذب عناصر غذایی و ارتقاء عملکرد لوبیا سفید (Phaseolus vulgaris L.)
محل انتشار: مجله تحقیقات آب و خاک ایران، دوره: 56، شماره: 9
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 2
فایل این مقاله در 20 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJSWR-56-9_011
تاریخ نمایه سازی: 29 دی 1404
چکیده مقاله:
به منظور بررسی اثر کودهای آلی بر خصوصیات زراعی و عملکرد لوبیا سفید در منطقه هیدج استان زنجان آزمایشی در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. تیمارها شامل ۱۳ سطح مخلوط کودهای مایع زرگرین، ملاس و ویناس به ترتیب از راست به چپ به نسبت های ۱۰۰-۰-۰ (Z۱)، ۷۵-۲۵-۰ (Z۲)، ۷۵-۰-۲۵ (Z۳)، ۵۰-۲۵-۲۵ (Z۴)، ۰-۱۰۰-۰ (M۵)، ۲۵-۷۵-۰ (M۶)، ۰-۷۵-۲۵ (M۷)، ۲۵-۵۰-۲۵ M۸))، ۰-۰-۱۰۰ (V۹)، ۲۵-۰-۷۵ (V۱۰)، ۰-۲۵-۷۵ (V۱۱)، ۲۵-۲۵-۵۰ (V۱۲) و ۰-۰-۰ (C۱۳) همگی (بجز کنترل) به میزان ۹۰ لیتر در هکتار در دو مرحله انتهای رشد رویشی (آغاز گلدهی) و پر شدن دانه بصورت کود آبیاری مصرف شدند. نتایج نشان داد تیمار (Z۲) عملکرد دانه را به میزان ۱۸/۲۶ درصد، وزن صد دانه را به میزان ۹۷/۱۰ درصد، تعداد دانه در غلاف را به میزان ۳۰ درصد، وزن خشک را به میزان ۶۷/۲۱ درصد و غلظت فسفر را به میزان ۶۷ درصد نسبت به شاهد افزایش داد. همچنین تیمارهای (Z۱) و (M۶) به ترتیب سبب افزایش ۸۲/۲۵ و ۷۷/۲۱ درصدی عملکرد دانه، ۸۱/۱۰ و ۳۹/۱۰ درصدی وزن صد دانه، ۱۳/۱۸ و ۸۹/۱۵ درصدی ارتفاع، ۳۹/۱۷ و ۲۷/۱۸ درصدی وزن خشک و ۷۳/۳۶ و ۲۹/۳۹ درصدی غلظت نیتروژن و ۷۵/۳۸ و ۳۸/۳۸ درصدی غلظت آهن نسبت به شاهد شدند. بنابراین، استفاده از مخلوط کودهای آلی مایع با نسبت مناسب، به ویژه تیمار (Z۲)، می تواند به عنوان راهکاری موثر برای افزایش عملکرد و بهبود کیفیت لوبیا سفید در منطقه هیدج توصیه شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
ادریس گویلی کیلانه
گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران.
محمد بابااکبری
گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران.
اکبر حسنی
گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران.
میلاد پرو
گروه صنعتی پژوهشی فرهیختگان زرنام، استان البرز، شهر هشتگرد، ایران
ستاره امانی فر
گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
