بررسی تاثیر بیوچار فعال شده و هیدروچار حاصل از جلبکChlorella vulgaris بر ویژگی های زیستی و آنزیمی خاک

میکروارگانیسم های خاک نقش حیاتی در چرخه عناصر غذایی و فرآیندهای بیوشیمیایی ایفا می کنند و فعالیت آن ها تا حد زیادی به در دسترس بودن منابع کربنی بستگی دارد. در این مطالعه، تاثیر بیوچار فعال شده و هیدروچار حاصل از جلبک Chlorella vulgaris در دو غلظت ۵/۰ و ۱ درصد بر ویژگی های زیستی خاک و فعالیت آنزیمی مورد بررسی قرار گرفت. این آزمایش شامل سه بخش (۱) اندازه گیری تنفس میکروبی طی ۹۰ روز، (۲) بررسی pH خاک و جمعیت های میکروبی طی ۸۴ روز و (۳) ارزیابی فعالیت آنزیم ها (آلکالین فسفاتاز، اسید فسفاتاز، آریل سولفاتاز، -βگلوکوزیداز، اینورتاز، پروتئاز و دهیدروژناز) و ویژگی های میکروبی در پایان هفته دوازدهم بود. تنفس میکروبی در تیمارهای بیوچار با مقدار ۳۳/۳۱۵ میلی گرم دی اکسیدکربن در هر کیلوگرم خاک خشک در روز آغاز شد و تا روز یازدهم کاهش شدید و پس از آن کاهش تدریجی داشت. فعالیت آنزیم آریل سولفاتاز در تیمار ۵/۰ درصد هیدروچار بیشترین مقدار (۲۸۶ میکروگرم PNP در هر گرم خاک در ساعت) و در تیمار شاهد کمترین مقدار (۱۶۶ میکروگرم PNP در هر گرم خاک در ساعت) را نشان داد. در تیمار هیدروچار،pH  خاک ابتدا افزایش یافت، در حالی که در تیمار بیوچار در پایان کاهش نشان داد. هر دو تیمار موجب افزایش کربن و فعالیت آنزیمی زیست توده میکروبی شدند، اما تاثیر هیدروچار چشمگیرتر بود. این نتایج نشان می دهند که هیدروچار می تواند به عنوان اصلاح کننده ای موثرتر نسبت به بیوچار در بهبود فعالیت آنزیمی، تنوع میکروبی و تنفس میکروبی خاک مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

اریل سولفاتاز ، اصلاح کننده خاک ، اینورتاز ، تنفس میکروبی ، میکروارگانیسم های خاک