بررسی کارایی طرح نقد نظام مند ترجمه کورش صفوی در نقد بازنویسی ها (مطالعه موردی: بازنویسی کلیله ودمنه میرزا رضایی)

متون ادبی بازتاب باورها، فرهنگ و جهان بینی گذشته یک ملت است. دشواری در درک و فهم این متون سبب بازنویسی آنها شده تا مفاهیم به خوانندگان امروزی به سادگی منتقل شود. ازاین رو، بررسی و نقد بازنویسی ها، به عنوان نماینده متون اصلی، از اهمیت بالایی برخوردار است. هدف پژوهش حاضر این است که مشخص کند طرح نقد نظام مند ترجمه کورش صفوی که برای نقد ترجمه های بین زبانی مطرح شده است، چه میزان برای نقد ترجمه های درون زبانی (بازنویسی ها) قابل اجرا است. برای نیل به این هدف، در گام اول، متن بازنویسی با متن اصلی مقابله و مقایسه شده و طبق ملاک های ذکرشده صفوی (افزایش واژگانی، کاهش واژگانی، ترفیع معنایی، تنزل معنایی، نظم افزایی یا نظم کاهی) سنجیده شده است. سپس، مجموعه اطلاعات هر یک از ملاک­ها از طریق تحلیل مولفه ای، استخراج و تحلیل شده است. یافته ها نشان می دهد طرح کورش صفوی برای نقد بازنویسی ها کاملا قابل اجرا است؛ به طوری که می توان این طرح را برای نقد علمی هر ترجمه درون زبانی اجرا کرد.

کلیدواژه ها:

کلیله ودمنه ، نقد بازنویسی ، انتقال پیام ، نقد ترجمه ، کورش صفوی