زیست پالایی خاک آلوده به گازوئیل با استفاده از تقویت و تحریک زیستی هم زمان

آلاینده های نفتی از طریق عوامل متعددی وارد محیط­زیست می شوند. هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی اثر عوامل مختلف، شامل: میزان رطوبت، مواد مغذی، و میکروارگانیسم تلقیحی در پالایش زیستی خاک ماسه ای آلوده به ۴۰۰۰ (mg/kg) گازوئیل بوده است. در پژوهش حاضر، از سویه ی سودوموناس پوتیدا کشت یافته در محیط مایع به عنوان گونه ی میکروبی و آمونیوم نیترات و پتاسیم دی هیدروژن فسفات به ترتیب به عنوان منبع نیتروژن و فسفر استفاده شده است. نتایج نشان داده است که افزایش مواد مغذی در دسترس گونه ی باکتری، موجب بهبود نرخ رشد جمعیت میکروبی خاک و به دنبال آن، افزایش راندمان حذف آلاینده ی نفتی شده است. با توجه به راندمان بالای حذف کل هیدروکربن­های نفتی (TPH)، نرخ مناسب تنفس میکروبی، و نیز جمعیت میکروبی نهایی، رطوبت ۸% وزنی، نسبت مواد مغذی ۱۰۰:۱۰:۱C: N: P=  ، و تلقیح باکتری به میزان ۵% حجمی به عنوان مقادیر بهینه جهت پاک سازی خاک به روش مذکور تعیین شده است. در شرایط ذکرشده طی ۷۰ روز، راندمان حذف TPH به میزان ۸۶٪ به دست آمده است.

کلیدواژه ها:

پالایش زیستی ، پاک سازی خاک ، تقویت زیستی ، تحریک زیستی ، سودوموناس پوتیدا