تاثیر رهبری مربیگرا بر رفتار کاری نوآورانه با نقش میانجی انگیزه خدمت عمومی و روابط مبتنی بر اعتماد در کارکنان وزارت ورزش و جوانان

هدف از انجام این تحقیق، بررسی تاثیر رهبری مربیگرا بر رفتار کاری نوآورانه با نقش میانجی انگیزه خدمت عمومی و روابط مبتنی بر اعتماد در کارکنان وزارت ورزش و جوانان بود. روش تحقیق به صورت توصیفی است و در دسته تحقیقات کاربردی قرار دارد. جامعه آماری تحقیق شامل کلیه کارکنان وزارت ورزش و جوانان به تعداد ۸۲۸ نفر بود. حجم نمونه تحقیق بر اساس جدول مورگان تعداد ۲۶۰ نفر به صورت تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده تحقیق چهار پرسش نامه استاندارد روابط مبتنی بر اعتماد توسط رابینز (۲۰۰۳)، رهبری مربیگرا نیک اخلاق و همکاران (۱۴۰۱)، رفتار کاری نوآورانه دی جونگ و دن هارتوگ (۲۰۰۸)، انگیزه خدمت عمومی آلونسو و لوییس (۲۰۰۳) بود. روایی محتوایی پرسش نامه ها به وسیله ۶ نفر از اساتید مدیریت ورزشی تایید شد و پایایی این پرسش نامه ها به ترتیب ۸۴/۰، ۸۷/۰، ۸۱/۰، ۷۹/۰، ۸۵/۰ تعیین شدند. برای تجزیه و تحلیل داده ها، از آزمون ضریب همبستگی پیرسون و مدل معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزارهای Spss و Lisrel استفاده شده است. یافته­ها نشان داد که، رهبری مربیگرا بر رفتار نوآورانه کاری تاثیر مستقیم ۳۳/۰ دارد.  انگیزه خدمت عمومی و روابط مبتنی بر اعتماد با ضریب تاثیر ۱۸/۰ و ۱۷/۰ نقش میانجی نسبی در رابطه بین رهبری مربیگرا و رفتار کاری نوآورانه ایفا می کند. بنابراین پایبندی به اصول رهبری مربیگرا مانند رازداری، احترام به کارکنان، داشتن صداقت و آموزش صمیمانه؛ توجه به شاخص های انگیزه خدمت عمومی مانند: تمایل فرد به خدمت اجتماعی، میل به کمک به شهروندان، اولویت دادن به منافع عمومی نسبت به منافع فردی، مشارکت های عمومی در ارزیابی های سازمان پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

رهبری مربیگرا ، انگیزه خدمت عمومی ، رفتار نوآورانه کاری