تدوین مدل توسعه شادی جامعه با نقش میانجی ورزش همگانی

هدف از تحقیق حاضر، تدوین مدل توسعه شادی جامعه با نقش میانجی ورزش همگانی بود. روش تحقیق حاضر، با رویکرد کیفی به روش داده بنیاد (مدل سیستماتیک اشتراوس و کوربین) است که ازنظر هدف بنیادی و ازنظر جمع آوری داده ها به صورت میدانی انجام گرفت. جامعه آماری تحقیق حاضر، شامل رئیس هیئت های ورزشی و فدراسیون ها، نخبگان ورزشی همگانی، ورزشکاران، مدیران سازمان های ورزشی، سایر افراد خبره در زمینه توسعه ورزش، روانشناسان و جامعه شناسان خبره در حوزه شادابی در سطح کشور می-باشد که به روش نمونه گیری گلوله برفی انتخاب شده اند (۱۷ نفر). تجزیه وتحلیل داده ها جهت کدگذاری باز، محوری و گزینشی از رویکرد کیفی گراندد تئوری (تئوری زمینه ای) استفاده شد و با تحلیل مصاحبه ها، کدگذاری باز انجام گرفت. بر اساس کدهای باز شناسایی شده، کدهای محوری شکل گرفتند و به کمک کدگذاری انتخابی مدل نظری توسعه پیدا کرد، سپس مدل پارادایمی با نظر خبرگان مورد تایید قرار گرفت. الگوی شادی جامعه با نقش میانجی ورزش همگانی، متاثر از شرایط علی (فردی، مدیریتی و محیطی) و با در نظر گرفتن راهبردهای استخراجی (انگیزشی، آموزشی و سازمانی) که متاثر از شرایط زمینه ای (زیرساخت ها و امکانات، فرهنگی و قوانین و مقررات) و شرایط مداخله گر (مالی، سلامتی و سبک زندگی) می باشد، می تواند منجر به پیامدهای روانی / رفتاری و اقتصادی گردد. با توجه به نتایج پژوهش پیشنهاد می شود با ایجاد و تسهیل این مدل و گام های توسعه ای نهایی می توان به تمامی ابعاد تاثیرگذار در مشارکت دست یافت تا در آینده با صلاحدید مسئولان به شرایط اجرا نزدیک شود.

کلیدواژه ها:

فعالیت ورزشی ، سبک زندگی ، فرهنگ ورزش ، شور و نشاط