تحلیل جامعه شناختی اقدام به خودکشی در استان لرستان

پیشگفتار: خودکشی یکی از مهمترین مساله های پیچیده اجتماعی است و کاهش و پیشگیری از آن هدف بسیاری از برنامه ها و سیاست های دولت ها در جوامع گوناگون است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل جامعه شناختی اقدام به خودکشی در استان لرستان در فاصله سال های ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۰ بر اساس آمار و داده های موجود انجام شده است.  روش: روش پژوهش حاضر، اسنادی و مبتنی بر تحلیل ثانویه است. در این مطالعه داده های مربوط به خودکشی، از آمارهای پزشکی قانونی و دانشگاه علوم پزشکی لرستان اخذ شده است. واحد تحلیل در این پژوهش، فرد است. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS استفاده شده است. یافته ها: نتایج نشان داد که بیشترین میزان اقدام به خودکشی به ترتیب با میانگین بیست و شش ممیز چهار دهم درصد مربوط به سال ۱۳۹۹، بیست و چهار ممیز بیست و چهار صدم درصد در سال ۱۳۹۸، بیست و یک ممیز شش دهم درصد در سال ۱۴۰۰، نوزده ممیز شش دهم درصد در سال ۱۳۹۶، و کمترین اقدام به خودکشی ده ممیز هفت دهم درصد مربوط به سال ۱۳۹۷ بوده است. بیشترین اقدام به خودکشی به تفکیک شهرستان مربوط به شهرستان خرم آباد با سی و چهار ممیز چهار دهم درصد و شهرستان سپیددشت با میزان یک دهم درصد کمترین اقدام به خودکشی را داشته است. گروه سنی پانزده تا بیست و چهار سال بیشترین میزان اقدام به خودکشی و گروه سنی پنجاه و پنج تا شصت و چهار سال کمترین میزان اقدام به خودکشی را انجام داده اند. پنجاه و پنج ممیز دو دهم درصد از افراد اقدام کننده به خودکشی زن و چهل و چهار ممیز هشت دهم مرد بوده اند. پی آمد: گسترش فقر و بی کاری، فشار هنجاری مردسالارانه، خشونت های خانگی، ازدواج اجباری، پدیدارشدن تغییرات ارزش ها و باورهای فرهنگی، افزایش تنش ها و تعارضات بین نسلی، تعارضات و نابه سامانی ها و مشاجرات خانوادگی و فقدان حمایت اجتماعی با خودکشی در لرستان ارتباط تنگاتنگی دارد.

کلیدواژه ها:

Suicide attempt ، Economic Poverty ، Social Pressure ، اقدام به خودکشی ، فقر اقتصادی ، فشار اجتماعی