بررسی ارتباط هوش هیجانی و عملکرد تحصیلی دانشجویان دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مازندران در سال ۱۴۰۳

سابقه و هدف: هوش هیجانی به معنای ظرفیت ادراک، ابراز، شناخت، کاربرد و مدیریت هیجانها در خود و دیگران است. عملکرد تحصیلی یک فعالیت چند بعدی است و در مسیرهای شغلی، زندگی فردی و موفقیت بلند مدت بسیار مهم تلقی می شود. مطالعه حاضر با هدف بررسی ارتباط بین وضعیت تحصیلی و هوش هیجانی در دانشجویان دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مازندران، انجام پذیرفت. مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی-تحلیلی مقطعی، بر روی ۲۰۰ نفراز دانشجویان دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مازندران در سال ۱۴۰۳ انجام شد. جهت تعیین میزان هوش هیجانی از پرسشنامهی هوش هیجانی Bar-on استفاده شد. معدل دانشجویان به عنوان شاخص عملکرد تحصیلی در نظر گرفته شد. اطلاعات با استفاده از نسخه ۲۳ نرم افزار SPSS و آزمون آماری T-test مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت. یافته ها: میانگین نمره هوش هیجانی در مردان از زنان بیش تر بود اما این تفاوت معنی دار نبود (۰/۱۳۴=P). میانگین نمره هوش هیجانی افراد متاهل از افراد مجرد بیش تر بود اما این تفاوت معنی دار نبود (۰/۷۵۱=P). میانگین نمره هوش هیجانی در دانشجویانی که به رشته تحصیلی شان علاقمند بودند، ۱۹/۹۵ واحد بیش تر از کسانی بود که به رشته تحصیلی علاقه نداشتند (۰/۰۰۹=P). استنتاج: پژوهش فعلی بر اهمیت ایجاد یک محیط آموزشی حمایتی که رشد عاطفی را در کنار پیشرفت تحصیلی ارتقا می دهد، تاکید می کند. با شناخت ارزش هوش هیجانی در آموزش مراقبت های بهداشتی، موسسات می توانند متخصصان آینده را بهتر برای چالش هایی که در حرفه خود با آن مواجه خواهند شد آماده کنند.

کلیدواژه ها:

Emotional intelligence ، academic performance ، dental students ، هوش هیجانی ، عملکرد تحصیلی ، دانشجویان دندانپزشکی