اثربخشی طرحواره درمانی بر روابط همسالان و دل مشغولی تحصیلی در دانش آموزان نوجوان پرخاشگر

مقدمه : دوره نوجوانی با تغییرات روانی و اجتماعی مهمی همراه است که می تواند تاثیر زیادی بر بهزیستی روان شناختی و روابط همسالان داشته باشد. طرحواره درمانی به عنوان رویکردی موثر، می تواند به نوجوانان در مدیریت هیجانات و بهبود روابط اجتماعی کمک کند. این پژوهش با هدف تعیین  تاثیر طرحواره درمانی بر بهبود دلمشغولی تحصیلی و روابط همسالان در دانش آموزان نوجوان پرخاشگر طراحی شد. روش : روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان نوجوان دوره متوسطه دوم شهر فارسان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود. نمونه آماری شامل۳۰ نفر بود که از بین کل مدارس متوسطه دوم به روش نمونه ­گیری تصادفی خوشه­ ای چند مرحله­ ای انتخاب و به طور تصادفی در گروه­های آزمایش و کنترل قرار داده شدند. ابزار گردآوری اطلاعات در این مطالعه پرسشنامه روابط همسالان هادسون (۱۹۹۲) و پرسشنامه دلمشغولی تحصیلی فردریکز وهمکاران (۲۰۰۲) و پرسشنامه پرخاشگری باس و پری (۱۹۹۲ )بود. نتایج: طرحواره درمانی تاثیر قابل توجهی بر  روابط همسالان و دلمشغولی تحصیلی دانش آموزان پرخاشگر داشته است. در گروه آزمایش، تغییرات قابل توجهی در هر دو متغیر روابط همسالان و دلمشغولی تحصیلی مشاهده شد (۰/۰۰۱>p). نتیجه گیری: طرحواره درمانی میتواند در کاهش مشکلات روابط همسالان و افزایش دلمشغولی تحصیلی دانش آموزان پرخاشگر دوره دوم متوسطه تاثیر مثبت داشته است.

کلیدواژه ها:

Schema therapy ، peer relationships ، academic engagement ، طرحواره درمانی ، روابط همسالان ، دل مشغولی تحصیلی