دریافت هزینه برای خدمات استفاده نشده در ماموریت های کاری؛ مطالعه تطبیقی فقه مذاهب اسلامی

ماموریت­های کاری یکی از انواع خدمات به ویژه در عصر حاضر است. امروزه علاوه بر ادارات دولتی، شرکت­های خصوصی و خدماتی نیز کارکنان خود را برای انجام برخی خدمات و اجرای پروژه­های متقاضیان، در قالب ماموریت به محل یا شهری خارج از اداره یا شرکت می­فرستند. ارائه این خدمات، هزینه­هایی از قبیل هزینه سفر و اقامت در پی دارد که در صورت پرداخت توسط شخص، درخواست آن حق طبیعی و منطقی وی خواهد بود. سوال قابل طرح در این زمینه آن است که در صورت عدم استفاده مامور از این امتیاز، آیا حق مطالبه آن را خواهد داشت؟ این پژوهش بر آن است تا به روش توصیفی تحلیلی حکم مطالبه هزینه استفاده نشده ماموریت را در فقه اسلامی مورد بررسی قرار دهد و با استناد و تطبیق آن با موارد مشابه، حکم صحیح فقهی آن را بیان کند. با استقرا، چنین به نظر می­رسد که عرف رایجی در این زمینه وجود ندارد تا به آن عمل شود، بنابراین صواب آن است که ذکر بهره­مندی مامور از این امتیازات در قرارداد شفاهی یا مکتوب، سبب ثبوت این حق و مطالبه آن نخواهد شد بلکه عناصری همچون استفاده از آن در ثبوت حق و مطالبه آن موثر است. حیازت مباحات و استیفای حقوقی همچون شفعه در فقه اسلامی، موید این دیدگاه است.این پژوهش بر آن است تا به روش توصیفی تحلیلی حکم مطالبه هزینه غیر مستوفات قراردادهای کاری را در فقه اسلامی با تاکید بر حق و مالکیت مورد بررسی قرار دهد و با استناد به مواردی از اشباه و نظایر موضوع، حکم صحیح فقهی آن را بیان کند.

کلیدواژه ها:

هزینه ، خدمات ، خدمات استفاده نشده ، ماموریت کاری ، مذاهب اسلامی