عوامل تاثیرگذار بر مدیریت افکار عمومی در جمهوری اسلامی ایران و چالش های پیش رو

از ابتدای پیدایش دولت های مدرن، موضوع کنترل و تسلط بر افکار عمومی حایز اهمیت بوده است. بر همین اساس از منظر جامعه شناسی سیاسی به نظر می رسد کنترل افکار عمومی تا اندازه ای به تحرک نیروهای جدید اجتماعی در سیاست و سلطه هژمونیک دولت برآن بستگی دارد. هدف اصلی مقاله حاضر بررسی و تحلیل جامعه شناختی مدیریت افکار عمومی در جمهوری اسلامی ایران است. با توجه به دگرگونی های وسیع جامعه ایران، پرسش اصلی تحقیق حاضر این است که جمهوری اسلامی چگونه بر افکار عمومی تاثیر می گذارد؟ در پاسخ به پرسش اصلی به نظر می رسد که سیاسی کردن کلیه شئون زندگی اجتماعی و خصوصی براساس چشم انداز اسلامی، ویژگی بنیادین دولت در ایران است که با نماد سازی از سنت و دین، رسانه ها و شبکه آموزشی نسبت به تاثیرگذاری بر افکار عمومی مبادرت می کند. یافته های تحقیق نیز نشان می دهد که دولت ایران از این طریق و با برساخت نمادهای اسلامی – شیعی به دنبال مدیریت افکار عمومی است. اما جهانی شدن، شبکه های اجتماعی و رسانه های جهانی و عوامل اجتماعی - اقتصادی، کارایی دولت ایران را در کنترل افکار عمومی به چالش کشیده است. با توجه به کاهش کارایی هژمونیک دولت بر افکار عمومی در ایران، به نظر می رسد تسلط بر افکار عمومی از مسیر برساخت نمادهای جدید و کارآمدسازی دولت و اصلاحات ساختاری بوروکراتیک در جهت توسعه فراگیر ایران امکان پذیر است. با توجه به ماهیت موضوع، روش پژوهش کیفی و از نوع توصیفی – تحلیلی است. گردآوری اطلاعات پژوهش به روش مطالعات کتابخانه ای و بررسی اسناد بوده است.

کلیدواژه ها:

دولت هژمونیک ، افکار عمومی ، جهانی شدن ، هژمونی ، ایران