نقش مدیریت فرهنگی در هویت سازی شبکه های اجتماعی برای نسل جوان

ظهور و گسترش شتابان شبکه های اجتماعی، زیست جهان نسل جوان را با تحولی بنیادین مواجه ساخته است. این فضاها از مجرای ساده ارتباطی فراتر رفته و به عرصه ای قدرتمند برای بازتعریف، بازسازی و حتی بازپیکربندی هویت فردی و جمعی جوانان تبدیل شده اند. در این میدان نوین، مدیریت فرهنگی سنتی که صرفا بر نهادهای رسمی مانند آموزش و پرورش، صداوسیما و خانواده تکیه دارد، با چالش های بی سابقه ای روبرو شده است. این مقاله با هدف تبیین نقش فعالانه و راهبردی مدیریت فرهنگی در مواجهه با پدیده هویت سازی شبکه های اجتماعی برای نسل جوان نگاشته شده است. روش تحقیق به کار گرفته شده، توصیفی-تحلیلی و با اتکا به منابع کتابخانه ای و اسنادی است. یافته ها نشان می دهد که شبکه های اجتماعی از طریق مکانیسم هایی همچون «خودبیانگری و نمایشگری»، «شکل دهی به ارزش ها و هنجارهای جدید»، «ایجاد هویت های سیال و چندپاره» و «تقویت گفتمان قومی و فراملی در تقابل با هویت ملی»، در حال بازطراحی نقشه هویتی نسل جوان هستند. در برابر این جریان، مدیریت فرهنگی می تواند با عبور از رویکرد سلبی و انفعالی، از طریق راهبردهای «تولید محتوای جذاب و هویت ساز بومی»، «ارتقای سواد رسانه ای و فرهنگی»، «راه اندازی و مدیریت پلتفرم های بومی» و «ایجاد گفتمان انتقادی در فضای مجازی»، نقش هدایت گری و تعدیل گری خود را ایفا کند. این مقاله نتیجه می گیرد که مدیریت فرهنگی در عصر دیجیتال، نه تنها نباید از میدان شبکه های اجتماعی غایب باشد، بلکه باید با درک عمیق از اقتضائات این فضا، به بازیگری هوشمند و اثرگذار در فرآیند هویت سازی جوانان تبدیل شود.

کلیدواژه ها:

مدیریت فرهنگی ، هویت سازی ، شبکه های اجتماعی ، نسل جوان ، سواد رسانه ای ، هویت سیال