نقش مدیریت فرهنگی در تحقق انسجام اجتماعی و تقویت وحدت ملی: چارچوبی مفهومی و راهبردی

انسجام اجتماعی و وحدت ملی به عنوان سرمایه های کلیدی برای پایداری، امنیت و توسعه همه جانبه هر کشور محسوب می شوند. در جهان چندفرهنگی امروز، این مفاهیم به صورت خودجوش و پایدار حاصل نمی شوند، بلکه نیازمند مدیریتی هوشمند، آینده نگر و فعال هستند. مدیریت فرهنگی به عنوان عرصه ای راهبردی، با برنامه ریزی، ساماندهی، رهبری و کنترل امور فرهنگی، نقش بی بدیلی در شکل دهی به سرمایه فرهنگی مشترک، تقویت هویت جمعی و مدیریت تنوع قومی و مذهبی ایفا می کند. این مقاله با هدف تبیین نقش و مکانیسم های تاثیرگذاری مدیریت فرهنگی بر انسجام اجتماعی و وحدت ملی، با استفاده از روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و با اتکا به منابع کتابخانه ای انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که مدیریت فرهنگی از طریق محورهای اصلی شامل: ۱. تقویت سرمایه فرهنگی و نمادهای مشترک، ۲. مدیریت هوشمندانه تنوع فرهنگی، ۳. توسعه گفت وگوی بینافرهنگی و مدارا، ۴. بازتولید ارزش های ملی-میهنی از طریق نظام آموزشی و رسانه ای، و ۵. مقابله با گسست های فرهنگی و هویتی، می تواند بستر لازم برای همبستگی ملی و انسجام اجتماعی را فراهم آورد. در نهایت، مقاله حاضر یک چارچوب راهبردی شامل تدوین سند راهبردی فرهنگی، تقویت نهادهای مدنی، به کارگیری فناوری های نوین ارتباطی و ارزیابی مستمر برنامه های فرهنگی را برای عملگرایی هرچه بیشتر مدیریت فرهنگی پیشنهاد می دهد.

کلیدواژه ها:

مدیریت فرهنگی ، انسجام اجتماعی ، وحدت ملی ، هویت ملی ، تنوع فرهنگی ، سرمایه فرهنگی