نقش مدیریت ریسک یکپارچه در ایجاد تاب آوری سازمانی در محیط های پویای کسب وکار

در عصر حاضر، سازمان ها در محیطی پیچیده، پویا و پر از عدم قطعیت فعالیت می کنند. ظهور ریسک های نوین از قبیل ریسک های سایبری، زیستمحیطی، زنجیره تامین و ژئوپلیتیکی، لزوم اتخاذ رویکردی نظام مند و فراگیر به مدیریت ریسک را بیش از پیش ضروری ساخته است. این مقاله با هدف تبیین نقش مدیریت ریسک یکپارچه (ERM) به عنوان یک راهبرد کلیدی برای دستیابی به تاب آوری سازمانی نگاشته شده است. روش تحقیق این مقاله، توصیفی-تحلیلی بوده و با مطالعه گسترده منابع کتابخانه ای و مقالات معتبر بین المللی انجام شده است. در این مقاله، ابتدا مبانی نظری و سیر تکاملی مدیریت ریسک از نگرشی جزئی نگر به رویکردی کل نگر و یکپارچه مورد بررسی قرار می گیرد. سپس، چارچوب های استاندارد مدیریت ریسک مانند ISO ۳۱۰۰۰ و COSO ERM به تفصیل تحلیل می شوند. در ادامه، فرآیند گام به گام مدیریت ریسک شامل شناسایی، تحلیل، ارزیابی، پاسخگویی و پایش ریسک ها تشریح می گردد. یافته های مقاله نشان می دهد که اجرای موفقیت آمیز مدیریت ریسک یکپارچه، نه تنها سازمان را در کاهش تهدیدات یاری می رساند، بلکه با شناسایی و بهره برداری از فرصت ها، به خلق ارزش و کسب مزیت رقابتی پایدار منجر می شود. در نهایت، چالش های پیش روی استقرار این سیستم و راهکارهای عملی برای غلبه بر آنها ارائه می شود. این مقاله نتیجه می گیرد که مدیریت ریسک یکپارچه، دیگر یک انتخاب نیست، بلکه یک ضرورت استراتژیک برای بقا و شکوفایی سازمان ها در قرن بیست و یکم محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

مدیریت ریسک ، مدیریت ریسک یکپارچه (ERM) ، تاب آوری سازمانی ، ISO ۳۱۰۰۰ ، چارچوب COSO ، فرآیند مدیریت ریسک