نقش مشارکت مردمی در نوسازی و بهسازی بافت های ناکارآمد شهری: از نظریه تا عمل

بافت های ناکارآمد شهری به عنوان یکی از چالش های اساسی کلان شهرهای امروزی،نه تنها باعث کاهش کیفیت زندگی ساکنان می شوند، بلکه توسعه پایدار شهری را نیز با مانع مواجه می سازند. رویکردهای سنتی و یک سویه دولتی در نوسازی این بافت ها، اغلب با ناکامی، مقاومت محلی و ایجاد مسائل اجتماعی جدید همراه بوده است. این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی و با اتکا به منابع کتابخانه ای، به تبیین نقش محوری و چندبعدی مشارکت مردمی در فرآیند نوسازی و بهسازی بافت های ناکارآمد می پردازد. یافته ها نشان می دهد که مشارکت واقعی مردم، فراتر از تامین مالی، شامل مشارکت در تصمیم گیری، برنامه ریزی، اجرا و نگهداری پروژه ها است. این مشارکت منجر به افزایش احساس تعلق مکانی، پایداری اجتماعی، کاهش هزینه های اجرایی، انطباق بهتر پروژه ها با نیازهای واقعی محلی و در نهایت، تحقق نوسازی پایدار می شود. مقاله همچنین موانع مشارکت، از جمله فقر، بی اعتمادی، ضعف نهادهای مدنی و قوانین ناکارآمد را بررسی کرده و راهکارهایی برای نهادینه سازی مشارکت مردمی ارائه می نماید.

کلیدواژه ها:

مشارکت مردمی ، نوسازی شهری ، بهسازی ، بافت ناکارآمد ، توسعه پایدار شهری ، سرمایه اجتماعی