نقش فضای سبز شهری در ارتقای پایداری محیطی، سلامت اجتماعی و رفاه روانی شهروندان

فضای سبز شهری به عنوان ریه های تنفسی شهرها و عناصر حیاتی در ساختار کالبدی شهرهای معاصر شناخته می شوند.این پژوهش با هدف تبیین نقش چندوجهی فضاهای سبز شهری در تحقق پایداری محیطی، ارتقای سلامت جسمی و روانی شهروندان و تقویت سرمایه اجتماعی انجام شده است. روش تحقیق در این مطالعه، مبتنی بر تحلیل محتوای کیفی و مرور نظام مند ادبیات موضوعی موجود در متون علمی معتبر است. یافته ها حاکی از آن است که فضاهای سبز با عملکردهای اکولوژیک خود، از جمله کاهش آلودگی هوا و صوت، تعدیل جزیره گرمایی شهری، مدیریت سیلاب های شهری و حفظ تنوع زیستی، به طور مستقیم در پایداری محیطی شهرها نقش آفرینی می کنند. از منظر اجتماعی-روانی، این فضاها بستری برای تعاملات اجتماعی، کاهش استرس، افزایش نشاط عمومی و تقویت حس تعلق مکانی فراهم می سازند. همچنین، این تحقیق به چالش های پیش روی توسعه فضای سبز، از جمله کمبود زمین، محدودیت منابع آبی، برنامه ریزی ناکارآمد و عدم توجه کافی به معیارهای کیفی می پردازد. در نتیجه، این مقاله بر لزوم اتخاذ رویکردی یکپارچه، هوشمند و مشارکت محور در برنامه ریزی و مدیریت فضاهای سبز شهری تاکید نموده و پیشنهاداتی را در این زمینه ارائه می نماید.

کلیدواژه ها:

فضای سبز شهری ، پایداری محیطی ، سلامت روان ، سرمایه اجتماعی ، برنامه ریزی شهری ، خدمات اکوسیستمی