بررسی عوامل تاثیرگذار در ساختار سبکی هتل های شهر اصفهان در دوره پهلوی

صنعت گردشگری در ایران از دیرباز به دلیل جاذبه های طبیعی، تاریخی و فرهنگی متنوع و سنت مهمان نوازی رواج داشته است. دوران صفوی و قاجار، به ویژه سلطنت شاه عباس اول، به عنوان دوران شکوفایی گردشگری در ایران شناخته می شوند. با گسترش سفرهای اروپایی و تغییرات سیاسی، کاروانسراها جای خود را به مهمانخانه ها و هتل ها دادند. اولین هتل مدرن در تهران قدیم در اواخر دوران قاجار ساخته شد. در دوران پهلوی، هتل های مدرن در اصفهان تاسیس شدند و به توسعه صنعت گردشگری کمک کردند. توجه به بهبود ساخت هتل ها با بهره گیری از اصول پایداری، می تواند موقعیت اصفهان را به عنوان مقصدی بین المللی تقویت کند. بر این اساس پژوهش حاضر با هدف عوامل اثرگذار بر ساختار سبکی معماری هتل های شهر اصفهان در دوره پهلوی و در پاسخ به این سوالات که: ساختار سبکی معماری در دوره پهلوی چگونه بوده است؟ چه عواملی در ساختار سبکی هتل های شهر اصفهان در دوره پهلوی تاثیرگذار بوده اند؟ انجام گرفته است. روش تحقیق مذکور از نظر هدف،کاربردی و شیوه، توصیفی-تحلیلی و راهبرد نمونه موردی بوده وگردآوری اطلاعات بر پایه مطالعات و برداشت میدانی، اسنادی و کتابخانه ای می باشد. نتایج حاصل از بررسی ها نشان می دهد دوره پهلوی منجر به سه جریان معماری مختلف شد: معماری سنت گرا، مدرنیسم غربی و نئوکلاسیک باستانی. در دوران پهلوی دوم، با رسیدن به ثبات اجتماعی، معماری مدرن ایرانی شکل گرفت که توسط معماران ایرانی تحصیل کرده در راستای بومی سازی سبک های غربی و احترام به معماری سنتی ایران توسعه یافت. عواملی مانند تحولات سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و تعاملات با غرب بر این روند تاثیر داشتند.

کلیدواژه ها:

سبک های معماری ایرانی ، معماری هتل ، ساختار سبکی هتل ها ، هتل های اصفهان ، معماری دوران پهلوی.