واکاوی تاثیر سبک زندگی طبقه خواص در شکل گیری کالبد معماری اواخر دوره قاجار (نمونه موردی: ساختمان های مسکونی شهر تهران)

سبک زندگی، نتیجه انتخاب های فرد به منظور معرفی خویشتن است و در این راستا خانه به عنوان محل سکونت انسان، بازتابی از شیوه زندگی ساکنان آن می باشد. هدف پژوهش حاضر، بازشناسی مولفه های فرهنگی در معماری خانه های اعیانی شهر تهران در اواخر دوره قاجار با توجه به سبک زندگی طبقه اعیان و بررسی تغییرات کالبدی معماری بناهای مورد مطالعه است. دو پرسش مطرح بدین صورت است که: معماری خانه های اعیانی شهر تهران در اواخر دوره قاجار، با توجه به سبک زندگی طبقه اعیان، دارای چه تغییرات کالبدی بوده است؟ و معماری خانه های اعیانی شهر تهران در اواخر دوره قاجار، با توجه به سبک زندگی طبقه اعیان، متاثر از چه مولفه های فرهنگی و اجتماعی بوده است؟.روش شناسی:پژوهش از نوع بنیادین می باشد و به شیوه ای ترکیبی با ماهیتی توصیفی-تحلیلی انجام شده است. اطلاعات به روش اسنادی و نیز از طریق برداشت میدانی به شیوه پیمایشی گردآوری شده، سپس داده ها توسط نرم افزار A-Graph تحلیل و بر مبنای استدلال منطقی، ارزیابی شده است.یافته ها:یافته های پژوهش بیان گر سکونت طبقه اجتماعی مورد نظر در دو گونه مسکن درون گرا و برون گرا طی یک دوره زمانی می باشد. بررسی سبک زندگی اقشار مختلف تحت تاثیر جایگاه طبقاتی آن هاست و ظهور فضاهایی همچون هال مرکزی و سرسراهای متعدد، جایگزین حیاط های مرکزی به ویژه در کوشک ها و کاخ ها شده است.نتیجه گیری:نتایج پژوهش حاکی از آن است که میزان تعاملات اجتماعی در خانه های درون گرا پایین بوده اما سطح آن ، متناظر با خانه های برون گراست و نفوذ فرهنگ وارداتی، منجر به تغییر در نحوه محرمیت فضاها نشده است. خانه های برون گرا مهمان پذیری بالاتری دارند و می توان آن ها را خانه های مناسب تری جهت برگزاری مهمانی ها تلقی نمود.کلیدواژه ها: تهران، خانه های تاریخی، سبک زندگی، طبقه خواص، قاجار.

کلیدواژه ها:

تهران ، خانه های تاریخی ، سبک زندگی ، طبقه خواص ، قاجار