تاثیر قرارگاه رفتاری بر فرم کالبدی و دلبستگی مکان در فضاهای آموزشی دانشگاهی تهران

مقدمه: شرایط فیزیکی محیط دانشکده بر وضعیت یادگیری و روانی دانشجویان تاثیر دارد. ایجاد محیط هایی که بتواند این نیازها را برآورده کند ضروری است. هدف پژوهش شناسایی و رتبه بندی مولفه های موثر بر مولفه های موثر بر زمینه سازی نقش ستاد رفتاری در بهبود شکل کالبدی و دلبستگی مکانی فضاهای آموزشی دانشگاه است.داده و روش: روش پژوهش آمیخته است و در ابتدا مولفه های زمینه نقش ستاد رفتاری در بهبود شکل کالبدی و دلبستگی مکانی فضاهای آموزشی دانشگاه از طریق ادبیات و مصاحبه نیمه ساختاریافته با خبرگان شناسایی شد. یافته ها: مصاحبه ها با سه روش کدگذاری باز، محوری و انتخابی کدگذاری شد و در نهایت ۲۹ مقوله و ۵ شاخص بر اساس کدگذاری شناسایی شد و در بخش کمی، یک مدل ساختاری-تفسیری برای ارائه الگوی زمینه ای از نقش ستاد رفتار در اصلاح فرم کالبدی و پیوست مکانی فضاهای آموزشی دانشگاه با نظر ۱۵ نفر از اساتید و کارشناسان معماری در حوزه فضاهای آموزشی پس از آن، موقعیت اجزای شناسایی شده با استفاده از MICMAC بر اساس قدرت نفوذ و وابستگی تعیین شد.نتیجه گیری: نتایج به دست آمده نشان داد که؛ طراحی فضایی مناسب، محیط اجتماعی مثبت، احساس تعلق و هویت، انعطاف پذیری و تاثیرات روانشناختی، به طور هم زمان و پویا بر دلبستگی به مکان فضاهای آموزشی تاثیر دارند و می توانند تجربه های آموزشی و ارتباطات فردی را در محیط های دانشگاهی بهبود بخشند. این شاخص ها به ارتقای کیفیت فضاهای آموزشی و ایجاد محیط های انگیزشی و حمایتگر کمک می کنند.

کلیدواژه ها:

سطح بندی ، قرارگاه رفتاری ، فرم کالبدی ، دلبستگی مکان