ارزیابی عصاره و اسانس زعفران و تیمار سالیسیلیک اسید بر جوانه زنی و مراحل ابتدایی رشد فستوکای بلند (Scherb. Festuca arundinacea) تحت تنش کلرید سدیم

هر ساله بخش زیادی از گلبرگ ­های گل­های زعفران در ایران بلااستفاده رها می شوند، می­توان از آب­گیری این گلبرگ­ها به عنوان محرک جوانه­زنی و مکمل رشد گیاهان استفاده نمود .در واقع عصاره و اسانس گلبرگ­های گل زعفران دارای مقادیری سافرانال[۱] است و تحقیقات نشان داده است که ساختار شیمیایی مشابهی با بتا-سایکلوسیترال[۲] دارد. بتا-سایکلوسیترال ترکیبی با ارزش برای بهبود قدرت گیاهان به ویژه در شرایط سخت محیطی می­باشد. در آزمایش اول، پیش تیمار سالیسیلیک اسید در ۳ سطح (صفر، mM ۱/۰ و mM ۵/۰) آب گلبرگ زعفران، اسانس کلاله زعفران و عصاره آبی کلاله زعفران هر یک با غلظت μL/mL ۵۰ و سه غلظت کلرید سدیم (صفر،  mg/L۳۰۰۰ و mg/L ۶۰۰۰) در یک آزمون فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی در ۳ تکرار بررسی شد. سالیسیلیک اسید mM ۱/۰، درصد جوانه زنی را ۲/۱۷ درصد در شرایط تنش شوری mg/L ۳۰۰۰ بهبود بخشید. طول ساقه­چه (%۶۷) و وزن ریشه­چه (%۶۰) با غلظت ۵۰ میکرو لیتر در میلی­لیترآب گلبرگ زعفران در شرایط تنش شوری نسبت به شاهد افزایش یافت. مناسب ترین سطح سالیسیلیک اسید برای بهبود شاخص جوانه­زنی تحت تنش کلرید سدیم پیش تیمار با غلظت mM ۱/۰ بود. در آزمایش دوم پس از استقرار گیاهچه­ها تاثیر تیمار­های آب گلبرگ زعفران با سه غلظت شاهد، μL/۱۰۰mL ۲۵۰ و μL/۱۰۰mL ۵۰۰ و اسانس کلاله زعفران با سه غلظت صفر، μL/۱۰۰mL ۴۰ و μL/۱۰۰mL ۱۲۵ تحت تنش­های شوری صفر، mg/L ۳۰۰۰  و mg/L ۶۰۰۰ روی گیاهچه­های فستوکای بلند مورد ارزیابی قرار گرفت. افزایش غلظت کلرید سدیم باعث افزایش مقدار پراکسید هیدروژن و فعالیت آنزیم پراکسیداز و کاتالاز شد. استفاده از تیمار اسانس کلاله زعفران با غلظت μL/۱۰۰mL ۴۰ باعث کاهش معنی­دار میزان پراکسید هیدروژن و افزایش معنی دار فعالیت آنزیم­های کاتالاز و پراکسیداز شد. استفاده از اسانس کلاله و آب گلبرگ زعفران در زمان یا غلظت بالاتر باعث افزایش فعالیت آنزیم­های آنتی اکسیدانی، بهبود استقرار و پاسخ گیاه به تنش­های محیطی مانند تنش کلرید سدیم خواهد شد.

کلیدواژه ها:

آب گلبرگ ، ریشه ، سافرانال ، کلرید سدیم