اثربخشی درمان هیجان مدار بر تحمل آشفتگی و احساس تنهایی زنان وابسته به مواد افیونی
محل انتشار: مجله تحقیقات سلامت در جامعه، دوره: 11، شماره: 3
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 10
فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JHCM-11-3_007
تاریخ نمایه سازی: 28 دی 1404
چکیده مقاله:
مقدمه و هدف وابستگی به مواد افیونی در زنان اثرات جسمی و روانی به مراتب بیشتری نسبت به مردان دارد. ازاین رو توجه به درمان این وابستگی و کاهش آثار مخرب آن ضروری به نظر می رسد. براین اساس هدف پژوهش حاضر ارزیابی اثربخشی درمان هیجان مدار بر تحمل آشفتگی و احساس تنهایی در زنان وابسته به مواد افیونی است.
روش کار تحقیق حاضر از نوع آزمایشی با پیش آزمون-پس آزمون و پیگیری است. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه زنان وابسته به مواد افیونی مراجعه کننده به مراکز ترک اعتیاد شهر اهواز در سال ۱۴۰۲ بودند. باتوجه به هدف پژوهش، نمونه آماری از میان جامعه موردنظر با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند باتوجه به ملاک های ورود و خروج، تعداد ۳۰ نفر انتخاب شد و به طور تصادف در گروه های آزمایش (درمان هیجان مدار) و کنترل گمارش شدند. ابزارهای جمع آوری داده ها شامل پرسش نامه تحمل آشفتگی سیمونز و گاهر (۲۰۰۵) و مقیاس تجدیدنظرشده احساس تنهایی راسل و همکاران (۱۹۸۰) بودند. گروه آزمایش طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت درمان هیجان مدار برگرفته از بسته درمانی (گلر و گرینبرگ، ۲۰۱۲) قرار گرفت و گروه کنترل نیز طی این زمان آموزشی را دریافت نکردند. برای آزمون فرضیه ها از تحلیل واریانس مختلط با اندازه گیری مکرر و آزمون تعقیبی بنفرونی استفاده شد. برای تجزیه وتحلیل داده های پژوهش از نرم افزار کامپیوتری SPSS نسخه ۲۷ استفاده شد.
یافته ها نتایج تحلیل واریانس مختلط با اندازه گیری مکرر و آزمون تعقیبی بنفرونی نشان داد اثربخشی درمان هیجان مدار تاثیر آماری معناداری در سطح اطمینان ۹۹ درصد بر متغیرها داشته است. به طور خاص، برای متغیر تحمل آشفتگی، تفاضل میانگین ها در پس آزمون برابر با ۸ و اندازه اثر مداخله برابر با ۲۸ درصد (۲۸/η²=۰) افزایش را نشان داد؛ و برای احساس تنهایی نیز تفاضل میانگین ها برابر با ۷/۶۶ و اندازه اثر مداخله برابر با ۲۷ درصد(۲۷/η²=۰) به دست آمد. این تاثیرات در سطح ۰/۰۰۳=α معنادار بود. علاوه براین، اثربخشی مداخله در مرحله پیگیری با اطمینان آماری ۹۹ درصد ۰/۰۰۱=α تداوم داشته است.
نتیجه گیری براساس آنچه حاصل شد، می توان اذعان کرد که توجه به هیجان و تقویت مهارت های هیجانی افراد می تواند برای بهبود زنان وابسته به مواد افیونی یاری دهنده باشد. بر همین اساس آموزش زنان وابسته به مواد افیونی اثربخش خواهد بود.
کلیدواژه ها:
Emotion-Focused Therapy ، Distress ، Tolerance ، Loneliness ، Opioid Addiction ، Women ، درمان هیجان مدار ، آشفتگی ، تحمل ، احساس تنهایی ، اعتیاد به مواد افیونی ، زنان
نویسندگان
مائده یزدانی پور
Department of Counseling, Ahv.C., Islamic Azad University, Ahvaz, Iran.
کبری کاظمیان مقدم
Department of Psychology, Dez.C., Islamic Azad University, Dezful, Iran.
مسعود شهبازی
Department of Counseling, MaS.C., Islamic Azad University, Masjed Soleiman, Iran.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
