چارچوب تصمیم گیری مکانی برای بهینه سازی زیر ساخت های توسعه کم تاثیر(LID) در مناطق کم شیب در شهر سیرجان

مدیریت موثر آبهای سطحی در مناطق شهری با چالش های فزایندهای در ایران، به ویژه درشهرهای مسطح مانند سیرجان، مواجه است. توسعه کم تاثیر (LID) به عنوان یک رویکرد پایدار،نیازمند انتخاب بهینه زیرساختها بر اساس محدودیت های محلی است. این مقاله یک چارچوب تصمیم گیری مکانی مبتنی بر ترکیب سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) و فرایند تحلیل سلسله مراتبی (AHP) را برای بهینه سازی استقرار LID در شهر سیرجان ارائه میدهد. برخلاف مطالعات سنتی که اغلب بر پارامترهای هیدرولوژیکی مدلسازی شده پیچیده تکیه دارند، این تحقیق بر ادغام معیارهای عملیاتی و مکانی با تاکید ویژه بر "نفوذپذیری خاک" تمرکز دارد. نفوذپذیری خاک به عنوان یک معیار حیاتی در بافت خاک خاص منطقه سیرجان، مستقیما برعملکرد سازههای LID تاثیر میگذارد. فرآیند AHP برای وزن دهی معیارهایی نظیر هزینه، کاربری زمین، و نفوذپذیری خاک به کار گرفته شد تا یک نقشه اولویت بندی مکانی حاصل شود. نتایج نشان داد که ادغام معیار نفوذپذیری خاک، تخصیص بهینه زیرساختها را به سمت مناطقی با پتانسیل جذب آب بالاتر هدایت میکند و در نتیجه، پایداری بلندمدت سیستم مدیریت رواناب را تضمین مینماید. این چارچوب با استفاده از دادههای میدانی محدود برای اعتبارسنجی فنی،قابلیت تعمیم به سایر شهرهای مسطح را داراست. این مقاله با ارائه نقشه نهایی اولویت بندی،راهکاری عملی برای تصمیم گیرندگان شهری فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

توسعه کم تاثیر (LID) ، مدیریت آبهای سطحی ، فرایند تحلیل سلسله مراتبی (AHP) ، سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) ، بهینه سازی مکانی سیرجان.