ساماندهی محور زیارتی -تاریخی امام زاده یحیی تا مسجد جامع ورامین با رویکرد پیاده محور وگردشگری پایدار

این مقاله به بررسی ساماندهی محور زیارتی-تاریخی امام زاده یحیی تا مسجد جامع ورامین با رویکرد پیاده محور و گردشگری پایدار می پردازد. دو بنای شاخص دوره ایلخانی با فاصله کوتاه (۵۰۰ تا ۱۰۰۰ متر) پتانسیل بالایی برای ایجاد یک مسیر یکپارچه زیارتی-گردشگری دارند. وضعیت موجود محور شامل مشکلات خودرومحوری، فرسودگی بافت، کمبود امکانات و ترافیک است، در حالی که فرصت هایی مانند نزدیکی به تهران، پتانسیل ثبت جهانی مسجد جامع و صنایع دستی محلی وجود دارد. اصول پیشنهادی شامل کاهش تردد خودرو، کف سازی سنتی، مبلمان شهری، فضای سبز، حفاظت اصیل از میراث، کاهش اثرات زیست محیطی و مشارکت جوامع محلی است. مطالعه موردی پروژه های موفق ایرانی (اصفهان، یزد، مشهد) و جهانی نشان دهنده امکان رشد بازدیدکنندگان و درآمدزایی پایدار است. پیشنهادهای اجرایی مرحله ای (کوتاه مدت تا بلندمدت) با تاکید بر همکاری نهادها ارائه شده تا چالش ها مدیریت شوند. در نهایت، این پروژه می تواند ورامین را به مقصدی پایدار و جذاب تبدیل کند و الگویی برای شهرهای تاریخی ایران باشد.

کلیدواژه ها:

پیاده محور ، مسجد جامع ورامین ، محور زیارتی-تاریخی ، بافت تاریخی ورامین ، مام زاده یحیی ، دوره ایلخانی ، گردشگری پایدار.