طراحی الگوی بومی روابط عمومی فرهنگی برای شهرداری های مناطق کمترتوسعه یافته (نمونه موردی: شهرداری ایلام)

روابط عمومی فرهنگی به عنوان یکی از ارکان اساسی حکمرانی شهری، نقش مهمی در ارتقای سرمایه فرهنگی، تقویت مشارکت اجتماعی و بهبود تعامل میان شهروندان و مدیریت شهری ایفا می کند. با این حال، بخش عمده الگوها و چارچوب های نظری موجود در حوزه روابط عمومی شهری، متناسب با شرایط کلان شهرها و سازمان های دارای منابع گسترده طراحی شده اند و پاسخگوی نیازها، محدودیت ها و ویژگی های فرهنگی–اجتماعی شهرداری های مناطق کمترتوسعه یافته نیستند. پژوهش حاضر با هدف طراحی الگوی بومی روابط عمومی فرهنگی برای شهرداری های مناطق کمترتوسعه یافته و با تاکید بر شهرداری ایلام انجام شده است. این تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی–تحلیلی بوده و با رویکردی ترکیبی (کیفی و کمی) صورت گرفته است. در بخش کیفی، داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با متخصصان روابط عمومی، مدیران فرهنگی و خبرگان مدیریت شهری گردآوری و با روش تحلیل مضمون تحلیل شد. در بخش کمی، دیدگاه های شهروندان ایلامی نسبت به عملکرد روابط عمومی فرهنگی شهرداری از طریق پرسشنامه محقق ساخته مورد بررسی قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که روابط عمومی فرهنگی در مناطق کمترتوسعه یافته با چالش هایی نظیر محدودیت منابع مالی و انسانی، ضعف زیرساخت های ارتباطی، فاصله گفتمانی میان شهرداری و شهروندان و نبود الگوی اجرایی متناسب با بافت فرهنگی بومی مواجه است. بر اساس نتایج به دست آمده، الگوی بومی پیشنهادی در پنج بعد اصلی شامل شناخت فرهنگی بومی، ساختار انعطاف پذیر روابط عمومی، ارتباط دوسویه و مشارکت محور، محتوای فرهنگی مسئله محور و ارزیابی مستمر اثربخشی فعالیت ها طراحی شد. این الگو تاکید دارد که موفقیت روابط عمومی فرهنگی در شهرداری هایی مانند ایلام، بیش از آنکه وابسته به فناوری های پیشرفته باشد، مبتنی بر اعتمادسازی، گفت وگوی اجتماعی و بهره گیری از ظرفیت های فرهنگی محلی است. نتایج پژوهش می تواند مبنایی علمی برای سیاست گذاری فرهنگی شهری و تدوین دستورالعمل های اجرایی روابط عمومی در شهرداری های مناطق کمترتوسعه یافته کشور فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

روابط عمومی فرهنگی ، الگوی بومی ، مدیریت شهری ، مناطق کمترتوسعه یافته ، شهرداری ایلام ، مشارکت فرهنگی شهروندان ، ارتباطات شهری ، حکمرانی فرهنگی