مکانیابی بهینه بازارهای روزانه شهری و ارائه راهکار با تاکید بر تحلیل SWOT ( مطالعه موردی: شهر اسلامشهر در مقایسه با شهرک های فرسوده جهان سوم)

بازارهای روزانه به عنوان یکی از اجزای حیاتی زیرساخت شهری، نقش محوری در تامین نیازهای اساسی جامعه و ایجاد تعاملات اجتماعی و اقتصادی ایفا می کنند. با این حال، الگوی مکانیابی اغلب این بازارها در شهرک های جدید و در حال توسعه ایران، به ویژه در مناطقی مانند اسلامشهر، فاقد کارایی لازم بوده و چالش های متعددی را برای مدیریت شهری، ترافیک و بهداشت عمومی ایجاد کرده است. هدف این پژوهش، نقد وضعیت موجود مکانیابی بازارهای روزانه در شهر اسلامشهر و ارائه راهکارهای عملیاتی مبتنی بر تحلیل استراتژیک SWOT است. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی بوده و ابزار اصلی تحلیل، ماتریس SWOT می باشد. در بخش مقایسه تطبیقی، وضعیت مکانیابی در اسلامشهر با معضلات مشابه در شهرک های فرسوده جهان سوم (نمونه های حاشیه ای) مورد بررسی قرار می گیرد تا از تجربیات جهانی برای بومی سازی راهکارها استفاده شود. یافته های مورد انتظار نشان می دهند که مکان یابی فعلی، عمدتا واکنشی بوده و فاقد ملاحظات سیستمی است. نتایج نهایی بر لزوم تدوین استراتژی های تهاجمی (SO) برای بهره گیری از فرصت های موجود در سند آمایش شهری و رفع نقاط ضعف زیرساختی تاکید خواهد داشت.

کلیدواژه ها:

مکانیابی ، بازارهای روزانه ، SWOT ، توسعه شهری ، شهرک های فرسوده ، اسلامشهر