کاربرد مصالح محلی در معماری ایستگاه های آتش نشانی جدید ورامین در راستای مقاوم سازی سازه ای

این مقاله به بررسی کاربرد مصالح محلی مانند آجر، سنگ و ملات های سنتی در معماری ایستگاه های آتش نشانی جدید ورامین می پردازد و بر مقاوم سازی سازه ای در برابر زلزله و آتش سوزی تمرکز دارد. با توجه به اقلیم گرم و خشک ورامین، سابقه تاریخی غنی در استفاده از مصالح بنایی و نیاز به توسعه زیرساخت های ایمنی شهری، این رویکرد مزایای اقتصادی، زیست محیطی، عملیاتی و فرهنگی متعددی ارائه می دهد. چالش های اصلی شامل آسیب پذیری لرزه ای بناهای غیرمسلح و فرسایش اقلیمی است که با تکنیک های مدرن مانند کلاف بندی بتن مسلح، کنترل بازشوها و پوشش های نسوز قابل مدیریت هستند. مطالعات موردی موفق بنیاد مسکن و مرمت بناهای تاریخی ورامین نشان دهنده عملکرد عالی این روش هاست. پیشنهادات عملی شامل مطالعات ژئوتکنیکی، طراحی محیط بیرونی پایدار و اجرای پروژه های پایلوت است تا ایستگاه هایی ایمن، اقتصادی و همخوان با هویت محلی ایجاد شود.

کلیدواژه ها:

مصالح محلی ، ایستگاه آتش نشانی ، مقاوم سازی سازه ای ، استاندارد ۲۸۰۰ ، معماری بنایی ، توسعه پایدار