مقاوم سازی سازه های قدیمی با روش های نوین

مقاوم سازی سازه های قدیمی یکی از مهم ترین اقدامات در جهت افزایش ایمنی و عمر مفید ساختمان ها محسوب می شود. بسیاری از سازه های موجود در ایران و جهان بر اساس آیین نامه های قدیمی ساخته شده اند و توانایی مقابله با بارهای لرزه ای و شرایط بهره برداری جدید را ندارند. در این پژوهش، علاوه بر معرفی روش های نوین مقاوم سازی مانند استفاده از کامپوزیت های FRP، ژاکت بتنی و فولادی، میراگرها و جداسازهای لرزه ای، تزریق رزین، دیوارهای برشی و تقویت اتصالات و پی، به بررسی مزایا، معایب، چالش های اجرایی و نمونه های واقعی پرداخته می شود. همچنین تحلیل های اقتصادی، اجتماعی و مدیریتی این روش ها ارائه شده تا نشان داده شود که انتخاب صحیح روش مقاوم سازی می تواند هم ایمنی و هم بهره وری اقتصادی را تضمین کند. در ادامه، آیین نامه های بین المللی و آینده مقاوم سازی در ایران نیز مرور می شود تا تصویری جامع از وضعیت کنونی و چشم انداز آینده ارائه گردد.