بررسی کاربرد پهپادها در پایش پیشرفت فیزیکی پروژه های عمرانی

پایش پیشرفت فیزیکی در پروژه های عمرانی یکی از پایه های اصلی کنترل زمان، هزینه و کیفیت است و در تصمیم گیری مدیریتی، کنترل صورت وضعیت ها و کاهش اختلافات قراردادی نقش مستقیم دارد. با این حال، روش های سنتی مانند بازدید میدانی، ثبت دستی مقادیر، عکس برداری زمینی و گزارش های متنی، غالبا زمان بر هستند و به دلیل گستردگی کارگاه، محدودیت دسترسی، خطای انسانی و وابستگی به تجربه افراد، پوشش یکنواخت و قابل اتکایی از روند اجرا ارائه نمی دهند. پهپادها به عنوان ابزار برداشت داده از هوا، امکان تصویربرداری دوره ای، مستندسازی منظم جبهه های کاری و تولید خروجی های قابل سنجش را فراهم می کنند. کاربردهای اصلی پهپاد در پایش پیشرفت شامل تهیه تصاویر کلان از کارگاه، تولید نقشه ی تصویری یکپارچه، مدل سازی سه بعدی، پایش تغییرات تجهیز کارگاه، تشخیص جبهه های فعال و غیرفعال، و برآورد طول، سطح و حجم عملیات (به ویژه در عملیات خاکی و دپو مصالح) است. با وجود این مزایا، چالش هایی مانند شرایط جوی، محدودیت های پروازی، نیاز به مهارت اپراتوری و پردازش داده و ضرورت استانداردسازی روش تحلیل وجود دارد. لازم به تاکید است که پهپاد به خودی خود «پایش پیشرفت» محسوب نمی شود و صرفا داده تولید می کند؛ پایش واقعی زمانی محقق می شود که داده های برداشت شده پس از پردازش، به شاخص های قابل اندازه گیری و گزارش های مدیریتی قابل اتکا تبدیل شده و به فرایند برنامه ریزی و کنترل پروژه متصل گردد.

کلیدواژه ها:

پهپاد ، پایش پیشرفت فیزیکی ، فتوگرامتری پهپادی ، مدل سازی سه بعدی ، برآورد حجم ، مدیریت پروژه